Мы используем cookie-файлы, чтобы улучшить сервисы для вас. Если ваш возраст менее 13 лет, настроить cookie-файлы должен ваш законный представитель. Больше информации
Корхоналардан бирида ишлар эдим. Оиламиздагилар маошларни қайнотамга олиб келиб беришарди. Орадан бир мунча муддат ўтиб, ҳомиладор бўлдим. Энди онамга енгил бўлиши учун маошимдан тежаб, ул-бул нарсалар харид қилиб қизлик уйимга олиб борар эдим. Қолган пулларни эса қайнотамга бера туриб, бор маошим шу эканини айтардим. Шу тариқа ўзимча онам тайёрлаб келадиган бешик тўйининг сарпосига қарашган бўлдим.
Йиллар ўтди. Фарзандим ҳозир катта йигит бўлиб қолган, лекин жуда кўп ёлғон гапирадиган бўлиб вояга етди! Энди қаттиқ надоматда колганман. Қани энди ўша вақтда шундай ўйласам?! Ҳозирги ёш келинларга менинг хатойим сабоқ бўлсин. Бола тарбияси – она қорнидан