Безнең белән бергә бул!

Мин үги әни белән яшәдем. Ике яшьтән. Аның минем чын әнием түгел икәнен белмәдем. Әмма ун яшь тирәсендә барысын да күршеләр сөйләде. Әтиемнең миндә эше булмады - үги ана тапкан энемне генә яратты. Үги әни мине кеше күрмәгәндә борып-борып чеметә, баскычтан этеп төшерә, чәчемнән сөйрәп тукмый иде. "Кемгәдер әйтсәң, үтерәм!" - дигәч, курка идем. Ә, бәлки, бәләкәй чактан тукмалгач, күнеккәнмендер дә. Ул мине чегәннәргә сатам, дип куркыта иде. Ул тукмаган саен, эндәшми, еламый идем, иренемне нык итеп тешләүдән кан ага иде. Үги әни, аның саен ярсып: "Син бит убырлы карчык, шуңа түзәсең, авыртуны сизмисең", - дип тукмый иде. 13 яшемдә аның белән баскычта капма-каршы килдек. Карашларыбыз очрашты. Мин текәлеп караган идем, ул баскычтан тәгәрәп төште. Аягы сынып, озак ятты. Икенче вакыт өстәл артында мине нәрсәдер дип мәсхәрә итте. Җанга тигәч, аңа янә текәләп карадым һәм ул ясап торган чәенең кайнар суын... бот арасына аударды. Озак җәфаланды. Шулчак мин үземдә ниндидер көч барлыгын тоеп алдым. Чыннан да, миңа начар сүз әйткән кешеләргә текәлеп каравым була, аларга нидер була. Үги ана хәзер миңа сүз әйтергә дә курка. Чөнки минем карашымнан соң аны песи тешләде, үгез сөзде, таеп егылып, кулын да сындырды. Бәлки, ул мине убырлы дип тукмап, мин чыннан да убырлыга әйләнгәнмендер?..

Безнең МАХтагы тагын бер каналга кушылыгыз, дуслар! https://max.ru/tat_shokk

Кемнәр минем белән күптәннән, алар хәтерлидер, 10 ел элек бу җырны мин инде башкарган идем. Əле хәтердә, Фирзәр абыйга җыр сорап шалтыраттым да, башта үземнең кем икәнемне әйттем: «Салават абыйда укыйм, теге-бу…» Фирзәр абый озак уйламый, «вежливо» гына: «Теге озын колаклы дуракмыни? Бирмим сиңа ул җырны. Җырлый белмисең һәм ул җыр сиңа килешми дә», - дип, трубканы куйды. Тулырак: https://shahrikazan.ru/news/kyiskacha-ya%D2%A3alyiklar/danir-sabirov-firzr-abyy-birmim

Кабыгы юка булып йомырка ватыла икән, бер авызы тигәч, тавыклар үзләре вата башлый. Мондый вакытта кайсы тавык ашаганын томшыгыннан күреп була, йомырка сарысы томшыгына ябышып кала. Тавыкның авызы бер тапкыр йомыркага тисә, бу аның гадәтенә әверелә. Ул йомырка ашау ягын карап кына йөри. Берсеннән күреп икенчесе дә үрелә, шулай итеп йомыркасыз калуыгыз да бар. Мондый вакытта ашауларына ун тавыкка бер аш кашыгы исәбеннән фелуцен бирергә кирәк. Бу йомырка кабыклары ныгып, мәтдәләр алмашы җайланып китсен өчен эшләнә. Акбур белән генә әлеге проблемадан чыгып булмый. Тулырак: https://shahrikazan.ru/news/kinas-sandygy/tanzila-apa-kinaslare-arzan-terlek-satyp-aludan-sak-bulygyz

Нишләргә дә белмим. Иремнең бертуган сеңлесенең ире смс яза башлады: "Яратам, инде 3 ел яратам", "Синнән башка яши алмыйм", - ди. Мин хәзер телефонны кулдан төшермим, ирем алмасын өчен. Инде 1 елга якын шулай яза, эчеп алса бөтенләй активлаша. Моны ничек туктатырга икән? Ахирәтем: "Ирең яки сеңлесе белгәнче, үзең сөйлә", - ди. Тик мин нишләргә белмим, куркам. Иремне бик нык яратам, сеңлесенең дә гаиләсен бозасы килми, уллары усә. Кияү кеше белән икәү генә калып сөйләшергә батырчылык җитми. Кунакка бару - чын проблемага әйләнде инде...

Әнисә белән без яшьтәшләр идек. Бер урамда уйнап үскән күрше кызлары. Дөрес ул миннән 4 яшькә яшьрәк, ләкин серләребез дә уртак, уйларыбыз да бер дулкында иде. Күп хыяллар үрдек, никадәр этлекләрне икәү эшләдек: күрше бакчаларын басу дисеңме, егетләргә алдап хатлар язулармы... Тормыш юлына аяк баскач, барысы да икенче эздән тәгәрәде. Мәңге җуелмас дуслыгыбызга әллә ни булды, төсе уңды. Мин иртәрәк өлгердем, җитлегеп, кичен клубка йөри башлаганда ул әле яшүсмер кыз бала иде. Шуңа да карамастан миннән көнләшүен сиздем. Матур киенеп урамнан үткәндә карашлары ук шикелле килеп кадала иде. Мин моңа әллә ни игътибар да бирмәдем, үтәр дип уйладым. Бер егет белән йөри башлагач, дустымның сүзе ике арага үтеп керде. Акыллы фикер йөртерлек, зирәк кыз булса икән әле, бала-чага иде югыйсә, мәгәр зәһәрен чәчә белде. Егетемә хат язган бит, мине хурлаган. Ярар бу хатны егетем күтәреп килгәч, икәү көлә-көлә укыдык. Озак та үтмәде, тагын бер хат сырлап салган. Шуннан соң шартладым. Мин имеш, көне буе бернәрсә дә эшләмим, тик ятам икән. Бала-чага сүзе дип читкә дә куя ала идем, ләкин канат астына томшыгын яшергән күрше кызының болай әшәкеләнүенә күз йомасым килмәде. Хатны күтәреп кердем дә, борын астына төрттем. Синең эшме, мәйтәм. Юк ди бит әле. Йөзенә аттым да чыгып киттем. Икенче көнне минем янга кереп җиткән, берни булмаган диярсең. Авырлык белән булса да холкын кабул иттем, кичердем. Бераздан янә этлеге кабатланды. Мин инде мәктәпне бетереп, Казанда укый идем. Шуннан файдаланыпмы, шәһәрдәге тормышымны икенче бер егет белән бәйләргә тырышкан бу. Кирәк бит, шушы хатка теге егетем ышанды. Аның белән аралар бозылды. Мәхәббәтне юкка чыгарыр өчен җитди сәбәпләр кирәк түгел икән, читләрнең бер чүп сүзе дә җитә. Кыз чакта йөргән егетләр күп була инде, аптырыйсы түгел. Ләкин күрше кызымның этлеге алда да көткән әле. Мәктәпне бетергәч, минем янга килде бу. Тулай торакта яшәгән чагым, инде эшли идем. Ә аның укырга керергә йөргән чагы. Икәү барып документларын тапшырдык. Имтиханнарына да җитәкләп барам моны, көтеп торам, юатам, ахырдан кафега чәй эчәргә алып керәм, дигәндәй. Артыграк ыштансызландым, ахырдан беләсезме нишләде, шул чакта йөргән егетемә хат язды. Тагын шул ук хәл, мине хыянәттә гаепләде. Көлсәң көл, көлмәсәң ела, дигәндәй, ышанмады, әлбәттә, сүзләренә. Әмма күңелдә төер калды. Иң гаҗәбе – укырга да керде, буш вакытларында минем янга да килгәләп йөрде, ләкин көнләшү чиреннән арына алмады. Ахыр чиктә мин дуслыкка нокта куйдым. Кияүгә чыктым, ул да тормышланды, балалар үстерәбез, сирәк кенә хәлләр белешәбез. Ләкин яшь чактагы тилелек сәбәпле дуслыкны югалтып булмый дип, мин аны быел гаиләсе белән кунакка чакырдым. Без шәһәр читендә йорт садык, алар бер бүлмәле фатирда яшиләр. Мунчалар ягып, бәлешләр салып, артыграк сыйладым бугай, кунак булып киткәч, кабат хат язган. Иремә! Мин, имеш, әллә кемнәр белән әллә нишләп йөрим икән... Нәрсә дисең инде бу хәлгә? Алга таба нишләргә? Дуслыкны өзәргәме икән әллә?

– Мин – гаиләдә бердәнбер бала, – дип сөйли башлый Айнур, үзенең балачак еллары хатирәләренә бирелеп. – Әнием Гадилә мине җиде ай буе РКБда ятып күтәргән. Анда да юньле-башлы туа белмәгәнмен әле: ни тугыз аемны, ни авырлыгымны тутыра алмаганмын. Җиде аем тулыр-тулмас, 1 кило да 700 грамм булып дөньяга килгәнмен. Әби, мине күрүгә: «Уф Аллам икән, чыгарып кына ташлагыз инде моны, барыбер кеше чыкмас», – дип әйтеп салган. Тулырак: https://shahrikazan.ru/news/intervyu/bayanchy-aynur-moratov-minem-fanatlar-bilr

Аксубай районында коточкыч хәл: “Карап торып яндырдык. Әйбәт кеше иде мәрхүм...” Утлы күмерне 3 сәгать актарсалар да, 71 яшьлек ирнең гәүдәсен җыеп бетерә алмыйлар. Аксубай районының Иске Кыязлы авылында бәйрәм төне ут хөкеменә буйсына – ялгызы гына яшәүче Рафис абый Дәүләтшин йортында янгын чыга. 23 февраль көненең бәйрәм кәефенә бәхетсезлеге хуҗа булыр дип мәрхүм Рафис абый да уйлап карамагандыр, әлбәттә. 71 яшенә җиткәч, әҗәле уттан яраласын гәрчә язмышы белсә дә, кызганыч, афәттән котылып калыр җай булмаган, Рафис абый Дәүләтшин тереләй утта янган. Тулырак: https://shahrikazan.ru/news/amgyiat/aksubai-raionynda-kotockyc-xal-karap-toryp-iandyrdyk-aibat-kese-ide-marxum

Ашка тоз сала беләсеңме? Ризыкка тозны күп салырга кирәкми. Һәр хуҗабикә аны теге яки бу ризыкка кайчан, күпме саласын үзе белә. Тик ризык тагын да тәмле килеп чыксын дисәң, тозны билгеле бер вакытта салырга кирәк икән. Пешекчеләр әйтүенчә, тозны дөрес итеп салу ул - тулы бер сәнгать! Тулырак: https://shahrikazan.ru/news/kish-tabyish/ashka-toz-sala-belseme

Безнең бөтен гаиләбез иҗат белән бәйле. Әти җырчы, баянчы. Гомер буе мәдәният өлкәсендә хезмәт итте, бүген дә эшли. 22 ел районда мәдәният бүлеге җитәкчесе булып эшләде. Мин үзем өч яшьтән сәхнәдә. Сәхнәләр, билгеле, төрле иде: авыл мәдәният йорты, район клублары. Ә хәзер Татарстан, Башкорстан һәм башка төбәкләрнең зур залларында чыгыш ясыйбыз. Тамашачылар алкышлап каршы ала, озатып кала. Хәзер без Марат Яруллин проекты өстендә эшлибез. Әлбәттә, бер лидер булырга тиеш. Әлегә ул – Марат. Тулырак: https://shahrikazan.ru/news/shou-biznes/xalyk-iaratyp-kabul-itte-marat-iarullin-duetynyn-tarixy