#Тафаккур

Ривоят қилинадики, бир киши узоқ юртга ризқ излаб йўлга чиқибди.
Кучли бўронга дуч келиб, йўлини йўқотиб қўйибди.
Қум ва зулматдан бошқа ҳеч нарса кўринмайдиган саҳрода юриб қолибди.
Шу ҳолда кетаётганда, узоқдан хирагина нурни кўрибди.
Яқинлашса, тепалик этагида тикланган бир чодирни кўрибди.
У:
— Ассалому алайкум, — деб чақирибди.
Ичкаридан содда кийимли бир аёл чиқиб:
— Ва алайкум ассалом, кимсиз? — деб сўрабди.
У:
— Мен йўлини йўқотган мусофирман, бир кеча бошпанангизни сўрайман, — дебди.
Аёл очиқ чеҳра билан:
— Марҳамат, бизга келган меҳмон азиз, уй — сеники, туш ва дам ол, — дебди.
Унга тўшак солиб, олов ёқиб, қуруқ нон ва сут келтирибди ва узр сўраб:
— Боримиз шу, камчиликни кечирасиз, — дебди.
Мусофир:
— Йўқ, сенинг караминг билан бу жуда кўп, — деб жавоб берибди.
Бироздан сўнг аёлнинг эри қайтиб келибди.
Меҳмон борлигини билиб, юзи ўзгариб:
— Биз ўзимиз зўрға кун кўрамиз, яна меҳмонни ҳам кўтара оламизми? — дебди.
Сўнг жим ўтириб, меҳмонга на гапирибди, на қарабди.
Мусофир ўзини ноқулай ҳис қилибди.
Тонг отгач, аёлга раҳмат айтиб, йўлига равона бўлибди.
Эртаси куни кечқурун яна йўлини йўқотибди.
Бу сафар лойдан қурилган, атрофида озгина буталар бор уйни кўрибди.
Эшикни тақиллатибди.
Бир аёл ғазабли чеҳра билан чиқиб:
— Нима керак? — дебди.
У:
— Мен мусофирман, бошпана сўрайман, — дебди.
Аёл совуққина:
— Бизда бегона учун жой йўқ, — дебди.
Шу пайт унинг эри чиқиб, воқеани эшитиб:
— Бизга паноҳ сўраб келган одамни қандай қайтариб юбориш мумкин?
Киринг, биродар, хуш келибсиз, — дебди.
Уни ҳурмат билан ўтқазиб, товуқ сўйдириб, яхши таом ва совуқ сув тортиқ қилибди.
Бу ҳолатни кўрган мусофир табассум қилиб:
— Субҳаналлоҳ, қалбларни ўзгартирувчи Зот бор, — дебди.
Уй эгаси:
— Нега кулдингиз? — деб сўрабди.
Мусофир кечаги воқеани айтиб берибди.
Шунда уй эгаси шундай дебди:
— Ҳайрон бўлманг, кеча кўрганингиз ўша саҳро аёли менинг синглим,
унинг эри эса аёлимнинг акаси.
Қалблар бир-бирига ўхшайди, худди чеҳралар ўхшаши каби.
Ким қандай табиатда яратилган бўлса, ўша йўлда юради.
Аммо яхшилик бир уйга кирса, ҳатто у камбағал бўлса ҳам уни ёритади.
Бахиллик эса кирса, ҳатто у бой бўлса ҳам уни қоронғу қилади.