Дар ҷахон гар бахт бошад, модар аст,
Гар биҳишти нақдро эхдо бошад, модар аст,
Давлати мо, тахт бошад, модар аст,
Модар асту модар асту модар аст!
Он, ки бар рӯи ҷахон орад туро,
Он, ки дар умраш наёзорад туро,
Он, ки аз ҷон дӯсттар дорад туро,
Модар асту модар асту модар аст!
Бо лутфу самимият ва меҳру муҳаббати афзун фарорасии Рӯзи мубораки «Модар»-ро ба пайвандон бонувону модарони азиз самимона шодбош гуфта, хушиҳои умр, саодату фатҳи иқболи баланди зиндагиро таманно менамоям тансихативу осоиштагии рузгор бурдбори хамсафарашон бошад.