Ки шинохт ?
Дар акс Талабшоҳ Шейхов ва хирси ӯ Маша (Мария) тасвир ёфтаанд.
Танҳо чанд далели ҷолиб дар бораи ин акс:
Таърих: Талабшоҳ дар аввали солҳои 1990-ум ин хирси хурдакакро (ки модараш аз дасти шикорчиён талаф шуда буд) бо як буз алиш карда, ба хонааш оварда буд.
Пайванди наздик: Ӯ хирсро ба монанди фарзанди худ калон кард ва номашро "Мария" гузошт.
Амаки Талабшох ва хирсаш зиёда аз 20 сол дар кӯчаҳои Душанбе якҷоя гаштугузор мекарданд ва ҳатто бемалол дар нақлиёти ҷамъиятӣ (автобус ва троллейбус) савор мешуданд. Сокинону кӯдакон онҳоро хеле дӯст медоштанд ва ба хирс шириниҳо медоданд.
Оқибат: Соли 2012–2013, вақте ки Талабшоҳ-бобо аз ҷаҳон гузашт, хирс низ аз ғуссаву танҳоӣ пас аз чанд моҳ вафот кард.
Номаи изтироб аз номи хонандаи мо
Моро аз дуди заҳролуди 39-сола наҷот диҳед.
Ба мо менависанд.
Ассалому алайкум хонандахои азиз.
Ман 12 сол дар мусофират бо ахли оила дар шахри Маскав будам.Ва инак ба ватани азизам доими баргаштам.
Шукри ватани азизамон ,ки бо ибтикори Чаноби Оли ин кадар зебову замонави гаштааст.Шукр хазор бор.
Ман дар хавлии ичора айни замон бо ахли оила дар махаллаи Теппаи Самарканд,нохияи Ленин зиндаги дорем.Ягон камбуди нест ,аммо хамин буйи партов маро мекушад.Хатто дар димогам нишастааст.
Дар километри 11-уми роҳи Душанбе Ваҳдат, дар майдони 22 гектар полигони партов ҷойгир аст. Бӯи ғализи он аз атроф эҳсос мешавад.
Аз сӯхтани партовҳо ва гази метан моддаҳои заҳролуд, аз ҷумла диоксинҳо ва маводи канцерогенӣ ба ҳаво паҳн мешаванд, ки боиси бемориҳои вазнин ва саратон мегарданд.
Ин Партовгоҳ даҳсолаҳост, ки ҳамчун нуқтаи асосии рехтани партовҳои сахти маишии шаҳри Душанбе истифода мешавад. Ба ҷои коркарди муосири бехатар, партовҳо танҳо ҷамъ ва зери хок карда мешаванд. Дар натиҷа, ду мушкили калон пайдо мешавад:
Инфиҷори гази метан: Пӯсидани партовҳои органикӣ бе дастрасии ҳаво гази метан ҳосил мекунад, ки дар гармӣ худ аз худ оташ мегирад.
Сӯхтани пластик ва химия: Сӯхтани маводи полиэтиленӣ ва сунъӣ ба ҳаво моддаҳои хатарнок ба монанди диоксинҳо, фуранҳо ва фосген мебарорад. Ин маводҳо бӯи ниҳоят тунд ва заҳролуд доранд, ки аз тирезаҳои баста ҳам ба дарун медароянд.
Бӯи шиддатнок ва дуд танҳо нороҳатӣ эҷод намекунад, балки ба системаи асаб ва ҷисми инсон таъсири мустақим мерасонад:Нафас кашидани ҳавои заҳролуд ва бӯи давомдор
боиси сардарди музмин, бехобӣ, дилбеҳузурӣ ва ҳолати стресси доимӣ мегардад.
Олудагии ҳаво сабаби аслии афзоиши астма, аллергия ва бемориҳои музмини шуш дар байни кӯдакону калонсолони ин минтақа мебошад.
Ҳаво, ки бузургтарин ва ройгонтарин неъмати табиат барои зинда мондани инсон аст, имрӯз барои сокинони ин минтақа ба як манбаи азоб ва нигаронӣ табдил ёфтааст. Магар мумкин аст, ки инсон дар хонаи худ, дар пушти тирезаҳои баста ҳам аз бӯй ва заҳролуди пластики сӯхта паноҳгоҳ ёфта натавонад? Ҳар як нафаси амиқе, ки мо мекашем, ба ҷои бахшидани нишот, ба ҷисмамон заҳр мерезад.
Дар канори пойтахте, ки рӯз ба рӯз зебову муосир мегардад, вуҷуди чунин як манбаи бузурги олудагӣ доги масъулияти экологӣ мебошад. Ин танҳо мушкили як деҳа ё як ноҳия нест ин хатари бевосита ба саломатии насли имрӯзу фардо аст.
Бо эхтиром Гулнора Шарофидинова
Дар Тоҷикистон ӯро хурду калон мешинохтанд. Меҳмонони аз дигар кишвару минтакахо омадахо хамеша мехостанд,ки бо ин нозири машхури роҳ дар СССР акси хотиравӣ гиранд, . Дар бораи майори милитсия Мулло Нуров то имрӯз накл мекунанд,ки чӣ гуна ӯ ҳатто ҳамсари худро ҷарима баста буд. Ин мард воқеан покдоман ва посдори қонун буд, ки то охири умр ба қасами касбии худ содиқ монд.
Шодравон 8 марти соли 1936 ба дунё омадааст, номаш Ёрмаҳмад буд. Номи дувум Муллоро ӯ вақте гирифт, ки дар ҳаштсолагӣ тамоми Қуръонро аз ёд кард. Маҳз аз рӯи ин китоб падараш дар лаҳзаҳои фароғат пас аз кори равғанкашӣ ба ӯ хондану навиштанро меомӯзонд . У аз хурдӣ дар он ҷо ба падараш ёрӣ мерасонд.
Мулло ҳамеша ба техникаву мошинҳо рағбат дошт, бинобар ин пас аз хатми мактаб касби ронандагиро интихоб кард. Баьдтар ба хизмати ҳарбӣ рафт. Давраи аскариро дар Қазоқистон, дар пойгоҳи мушакии Бойконур адо намуд. Баъдан тамоми умр ба наздиконаш нақл мекард, ки ҳангоми хизмат ронандаи шахсии худи Сергей Королёв буд ва бисёр кайҳоннавардон, аз ҷумла Валентина Терешковаро бо чашми худ дидааст.
Пас аз хизмат шодравон ба ватан баргашта, ба ҳайси ронанда ба кор даромад. Дар бораи фаъолият дар соҳаи Нозироти давлатии автомобили он вақт ҳатто фикр ҳам намекард. Рӯзе бо ронандаи ҷавон як ҳодисаи нохуш рух дод, ки тамоми тақдири ӯро тағйир дод. Дар роҳ мошини Муллоро нозири роҳ боздошт. Ҳуҷҷатҳо пурра буданд, қоидае вайрон нашуда буд, аммо ходими қонун баҳонае ёфта, Нуровро ҷарима баст. Ин беадолати Муллоро чунон озурда сохт, ки ӯ қарор дод худаш нозири ГАИ мешавад, то ба ҳама нишон диҳад, ки чӣ тавр бояд ҳалол ва дуруст кор кард. Беҳуда нагуфтаанд, ки ҳар чӣ шавад, хайр бошад , ҳамин нобарорӣ ба ӯ кӯмак кард, ки касби аслии хешро биёбад.
Ростӣ, дар аввал ҷавонро ба курсҳои тайёрии автоинспекторон қабул кардан нахостанд қомати пасти нозири оянда онҳоро ба шак овард. Аммо ӯ тавонист комиссияро қоил созад: Шумо маро қабул кунед, бинед, ки чӣ тавр кор мекунам. Агар аз ӯҳдааш набароям, худам меравам.Ҳамин тавр, ҷасорату мардонагӣ ба ҷавон кӯмак кард, ки аз ронандаи оддӣ ба нозири бртачрибаи ГАИ табдил ёбад. Мулло Нуров ба яке аз рамзҳои Душанбеи даври шӯравӣ мубаддал гашт.
Бояд гуфт, ки аҳди худро дар бораи кори ҳалолонаву покдомона Мулло тамоми умр сахт ёд дошт ва онро бечунучаро иҷро мекард, бинобар ин ба як шахсияти афсонавӣ табдил ёфт. Ба ӯ мӯйлаб ё худ бурутҳои дарози беназираш ҳусни хосса мебахшид. Маҳз ҳамин буртҳо ӯро чунин машхур гардонида буданд. Бо буртҳо низ як ҳодисаи ҷолиб рух дода буд. Дар ҷавонӣ Мулло ҳанӯз аниқ намедонист, ки мехоҳад чунин ороишро дар рӯй дошта бошад ё не, бинобар ин чанд сол гаҳе мӯйлаб мегузошту гаҳе метарошид. То ин ки рӯзе ба роҳ бе мӯйлаб баромад ва аз ронандае шунид: Ман ҷаримаро медиҳам, аммо чаро дурӯғ мегӯӣ ва худро Нуров меноми ? Ман ӯро мешиносам, Нуров бурутҳои дароз дорад, ту бошӣ мӯйлаб надорӣ. Пас аз ин ҳодиса қарори ниҳоӣ гирифта шуд ва мӯйлабҳои бузурги у ба яке аз ҷозибаҳои аслии роҳҳои Душанбе мубаддал гаштанд. Намояндагони раҳбарият дар аввал ба ин намуди зоҳирӣ чандон майл надоштанд, аммо баъдан тан доданд.
Мулло чунон машҳур шуд, ки ҳатто ӯро дар филмҳо навор мегирифтанд ва ҳангоми Бозиҳои олимпӣ ба Москва даъват карданд, то тартиботро дар роҳҳо назорат кунад.Пас аз чанд соли хизмати бенуқсон дар бораи Нуров нақлу ривоятҳо мегуфтанд. Масалан, гӯё ӯ танҳо ба мошин аз дур назар афканда, ронандаи мастро муайян карда метавонист. Ҳамкоронаш ҳатто рӯзе дар ин бора бо ӯ шарт бастанд ва бохтанд бо ишораи Мулло онҳо мошинҳоро боздошта, ронандагонро месанҷиданд ва ҳама дар ҳолати мастӣ мебаромаданд. Пас аз ин дигар касе бо ӯ шарт намебаст, ба гапаш бечунучаро бовар мекарданд. Дар китобчаи меҳнатии нозир сабте ҳифз шудааст, ки мувофиқи он дар давоми 33 соли кор дар Нозироти давлатии автомобилӣ ӯ беш аз 14 ҳазор ронандаи дар ҳолати мастӣ пушти чанбарак нишастаро боздошт кардааст.
Адолат ва покдомании Мулло чунон аён буд, ки одамони бегона ба ӯ мисли ба як судяву довар муроҷиат мекарданд. Писари калонии Нуров Анвар баъди солҳои зиёд ба хабарнигорон ҳодисаеро нақл кард, ки ба гуфтаи ӯ, зуд-зуд такрор мешуд: Рӯзе падарам аз навбатдорӣ баргашта, нав ба сари дастархон нишаста буд, ки ҳамкоронаш занг зада гуфтанд: Дар наздикии фурудгоҳ ду мошин бархӯрданд. Ронандае, ки ӯро айбдор медонанд, намехоҳад аз ҷояш ҷунбад ва ба протокол даст кашад, талаб дорад, ки шахсан худи шумо биёед. Падарам фаврӣ ба ҷои ҳодиса рафт. Маълум шуд, ки ронандаи дуюм як раиси калон асту он касе, ки айбдор мешуд як коргари оддӣ. Падарам шахсан ҷои ҳодисаро азназаргузаронӣ карда, беайбии ронанда-коргарро исбот намуд. Ин гуна ҳолатҳо дар таҷрибаи падарам кам набуданд.
Кори сангин ба Мулло монеъ нашуд, ки як оилаи аҳлу тифоқ барпо кунад, ки дар он ҳафт фарзанд ба воя расиданд.
Писараш гуфт, ки дар бораи падараш мегуфтанд ки дар хизмат барои ӯ худӣ ва бегона вуҷуд надошт .Масалан рузе модарам ба меҳмонӣ шитоб дошт ва кӯчаро дар ҷои манъшуда гузаштан гирифт. Падарам фавран ба назди ӯ омада, худро чуноне ки лозим аст муаррифӣ кард ва хоҳиш намуд, ки барои вайрон кардани қоида ҷарима диҳад. Модарам аввал эътироз кард, аммо фаҳмид, ки баҳс бефоида аст ва ҷаримаро супорид. Ба гуфтаи Анвар, модараш пас аз ин чанд рӯз аз шавҳараш кахр кард, аммо баъдан ӯро бахшид.
Солҳои 90-ум барои ҳама давраи гардиши тақдирсоз буданд. Дар кӯчаҳои Душанбе оромӣ набуд, касе намедонист, ки оянда чиро пеш меорад. Ҳамсараш кӯшиш кард, ки Муллоро дар хона нигоҳ дорад, аммо ӯ посух дод: Ман бояд равам. Ғайр аз шумо дар хизмат боз 33 писари дигар дорам, ки бояд ғамхориашонро бӯрам. Онҳо ҳанӯз хеле ҷавонанд.
Субҳи рӯзи дигар мошини Нуровро дар канори шаҳр ёфтанд, ба тани нозир тирҳои зиёд зада шуда буд. Милитсия натавонист посух диҳад, ки майори ҳалолкору покдоман он замон ба роҳи кӣ халал расонида буд.
Соли 1994 бо фармони Вазорати корҳои дохилии Тоҷикистон Ҷоизаи ба номи Мулло Нуров таъсис дода шуд.
Равонаш шод бод.
загрузка
Показать ещёДополнительная колонка
О группе
Сиришти хок аз охан чудо нест
Хаёти одами низ бе хато нест
Хаточуён хатои худ бичуед
Дар олам бе хато гайр аз Худо нест.
- 00000000
- 🇹🇯 Таджикистан, Душанбе
Скрыть информацию
Правая колонка