Դու կարծում ե՞ս մենք էլ չենք հանդիպի...սխալվում ես,կյանքը հենց հետաքրքիր է նրանով,որ թվացյալ վերջակետը դառնա բազմակետ։Պետք է զղջումը մի օր քեզ ներսից կրծի,որ հասկանաս,որ ուրիշի կյանք մտնելուց առաջ պետք է մուտքի մոտ ցեխոտ կոշիկները հանես,որ մտքերդ մաքուր լինեն։Դու պիտի ընդունես որ կան մարդիկ ովքեր հոգով են սիրում,իսկ հոգին քեզ իր արշինով է չափում։Կյանքը մեզ պիտի հանդիպեցնի,որ իմ աչքերով տեսնեմ քո ներսի դատարկությունը կամ ինչպես եղավ որ իմ շատությանը չդիմացար,չէ որ ասում էիր որ քեզնից շատ եմ քո մեջ։Երբեք ոչ մի բաժանում և հանդիպում հենց այնպես չի լինում,ինչպես որ պիտի սիրտդ ցավի,որ նրա տեղն իմանաս,այնպես էլ պիտի կորցնես,որ հասկանաս թե ինչ էիր գտել։
Մի օր երբ ամեն ինչ կունենաս,բայց սարսափելի մե