Мухаммас бар газали Хасани М
Муддате дар мулки рус бебурдаи нон мондаам,
Муддате бехучату бекору бечон мондаам,
Муддате бечои хоб дар зери борон мондаам,
Муддате лабташнаи оби Зарафшон мондаам,
Бо хумори заррасанги сохили он мондаам.
Бо хумори духтарони дехаи хушманзаре,
Бо шиори ошикони дар само чун ахтаре,
Бо нигохи дилнишин суям наёмад дилбаре,
Чун укобе,ки кунад парвози мулки дигаре,
Дур аз хоки азизи Точикистон мондаам.
Гох дур аз мохруён,гох дур аз туи дустон,
Ман набенам хеч сафеди аз сару аз муи дустон!
Оби шур ширин шавад аз гуфтугуи дустон,
Он кадар ширин бувад дидори руи дустон,
Талхии дурй чашида,ох,пазмон мондаам.
Дар забонам байтхои нозанини Тугр