Sevgi shunday bevafo tuyg'u, Kuni kelib tashlab ketarkan.

Öz örniga qöyib g'ururni, Kulgan közni yoshlab ketarkan. Ishontirib achchiq yolg'onga, Armonlarga boshlab ketarkan. Öz örniga qöyib taqdirni, Bir laxzada aldap ketarkan. Bedor tunda parvona bölib, Kunduz esa sabr qilarkan. Bizga ochib dözox eshigin, 6z manzili jannat bölarkan. Bizga berib bedavo dardni, Özi shodon öynab kularkan. Ermak qilib yolg'iz köngilni, Ajal tomon boshlab qöyarkan. Bir kun kelib asal örniga, Kulib turib zaxar berarkan. Gar shundaxam qilmasa xuzur, Uzur sörab takror kelarkan!