Жалган издер

7-бөлүм
Түн караңгылыгы айылды биротоло каптаган эле. Саматтын кеңсесинен атылган күтүүсүз октун жаңырыгы Азаматтын кулагында дагы деле жаңырып тургандай болду. Ал Максаттын артынан ээрчип, имараттын арткы жолдорундагы калың бак-дарактардын арасы менен качып чыкты. Максат караңгы көчөлөр аркылуу ылдамдыкты арттырды.
Азамат унаанын алдыңкы орундугунда терең дем алып, эки колу менен башын мыжып кармап олтурду. Күбөлүгү жок, куралы жок, эми минтип Саматтын өлүмү болгон жерден качып кеткени үчүн ал мыйзам алдында биротоло качкын кылмышкерге айланды. Анын ак экенин далилдей турган жалгыз гана жол калды - ал Сабыр карынын ошол сырдуу күндөлүгүн полковник Токтосуновдун кол алдындагылар тапканга чейин биринчи болуп табышы керек.
- Капитан, азыр сиздин бөлүмгө же жаткан үйүңүзгө барганыңыз таптакыр кооптуу, - деди Максат рулду бекем мыктап, жолдон көзүн албай. - Полковник азыр бүт айылга күзөт койдуртту. Мен сизди айылдын четиндеги кароосуз калган эски имаратка алып барам. Ал жерди эч ким текшербейт. Сиз ошол жерде убактылуу баш калкалап туруңуз. Мен болсо бөлүмгө кайтып, кырдаалды билип, шек алдырбай турайын.
Унаа эски, терезелери талкаланган кароосуз калган имараттын жанына келип токтоду. Азамат ичкери кирип, бурчтагы эски үстөлдүн жанына жайгашты. Максат ага чөнтөк чырак менен бир бөтөлкө сууну сунуштап, шашылыш түрдө кайра сыртка жөнөдү. Анын курткасынын чөнтөгүнөн бир нече бүктөлгөн эски архивдик кагаздар столдун үстүнө түшүп, калып калды. Шашып жаткан Максат аны байкаган да жок, эшикти жаап, сыртка чыгып кетти.
Азамат жашыруун жайда жалгыз калганда, Саматтын өлүм алдында айткан акыркы сөздөрүн бирме-бир мээсинде талдай баштады. Сабыр кары мурунку милиционер болгон. Анын күндөлүгүндө ушул аймактагы чоңдордун кир иштери жазылган.
Ал ойлонуп олтуруп, көзү столдун үстүндө Максаттан калып калган эски кагаздарга түштү. Чөнтөк чырактын жарыгын жакындатып, ал кагаздарды ачып окууга киришти. Бул мындан бир нече жыл мурунку ушул округдук милиция бөлүмүнүн өздүк курамынын жана архивдик иштеринин көчүрмөлөрү эле. Азамат барактарды которуп жатып, бир ысымды көргөндө деми ичине катылып калды.
Кагаздарда Бишкектен келген полковник Токтосуновдун мындан он жыл мурун дал ушул райондо катардагы жетекчи болуп иштегени так жазылып турган. Ал гана эмес, ошол мезгилде Сабыр кары дагы анын кол астында тажрыйбалуу тергөөчү болуп эмгектенген экен. Андан аркы барактарда дал ошол жылдары ушул аймакта жер маселелери, мыйзамсыз менчиктештирүүлөр боюнча ири кылмыш иштери козголуп, бирок кийин белгисиз себептер менен жабылып калганы тууралуу архивдик маалым каттар бар эле.
Азаматтын чыйрыгып кетти. Бардык табышмактын жандырмагы заматта чечиле калгандай болду.
- Демек, Самат айткан ошол күндөлүктөгү эң башкы чиновник - полковник Токтосуновдун өзү экен! - деп күбүрөндү Азамат, тиштерин кычыратып. - Полковник өзүнүн өтмүштөгү коррупциялык иштери ачыкка чыкпашы үчүн айылга шашылыш келген. Мени иштен четтетип, Саматты да өзүнүн адамдарына атып өлтүрттү!
Азамат полковниктин бул кылмыштуу планын толугу менен ачтым деп ойлоп, ачууга алдырып жаткан учурда, күтүүсүздөн эски имараттын сыртынан автоунаалардын катуу токтогон дабышы угулду.
Артынан эле эшиктин алдынан оор өтүктөрдүн кадамдары жана куралдардын кагылышкан үнү чыкты. Азамат заматта чыракты өчүрүп, дубалдын караңгы бурчуна ыктады. Колуна жерде жаткан темир сыныгын бекем кармады.
Эски жыгач эшик катуу тепки менен бузулуп, ичкериге полковник Токтосуновдун куралчан оперлери автоматтарын алдыга сунуп, катары менен чуркап киришти. Чоң чырактардын жарыгы Азаматтын көзүн уялтып жатты.
- Куралды жерге ташта! Колду өйдө көтөр! Капитан Азамат, сиз курчоодосуз! - деген суук буйрук караңгы бөлмөнү жарып өттү. Азамат айласыз капканда калганын түшүндү.
Уландысы бар...
Урматтуу окурмандар чыгарма кызыктуу болсо комментарий жазып класс басып колдоп кетиңиздер...