ՍՈՒՍԱՆՆԱ ՄԱՐԳԱՐՅԱՆԻՆ ( ժԱՆՆԱ Դ՛ԱՐԿ )
Ելար՝ միայնակ դրոշդ պարզած,
Արդար ու ազնիվ վեհ գաղափարի,
Քնքուշ աղջիկ էիր, ռազմիկ դու դարձար,
Պայքարն էր ծնել մի նոր Այծեմնիկ։
Ու հիմա, ահա, մի նոր մարտակոչ,
Այս անգամ, սակայն ոսոխը ներսից,
Նորից ելել ես դու մարտի պատրաստ,
Տանջահար ազգիդ Ժաննա դ'Արկ եղիր։
Բայց դու մնացիր միայնակ այսպես,
Մի բուռ մարդկանցով քեզ հավատարիմ,
Ավա՜ղ, այդպես ոչինչ չի փոխվի,
Քանզի ուրացան քո պայքարը վեհ։
Սուսաննա Մարգարյան, բավ է անունը՝
Ոտքի հանելու բանակը քնած,
Սակայն լռում է անգամ հերոսը,
Ճիվաղն է ելել ընդդեմ հանդիման։
Ազգն է մեղավոր, ոչ թե՝ հերոսը,
Որ կորցրեցինք հողն ու պատիվը,
Քանի բռնակալն է երկիրը տիրում,
Հերոսը կմնա միշտ այսպես լքված։
ՎՀ 24/09/2014