Пайғамбари Худо (с.а.в.) фармуданд: "Ҳангоме ки шумо ҳайвонеро ба забҳ (қурбонӣ) кардан мехоҳед, онро дуруст (бе азоб) забҳ кунед. Бигзор яке аз шумо (оне, ки забҳ мекунад) кордашро хуб суфта кунад, то ҳайвони кушташударо бароҳат забҳ кунад (боиси азобаш нашавад)." (Саҳеҳи Муслим)