Кеше һүҙе кеше үлтерә

Мин ҡайтҡас та ағайҙарға барҙым. Шул ваҡытта Зилиәм килеп инде. Ҡорһаҡлы ҡатыным, ниңә ҡайтырыңды миңә әйтмәнең, тип аптыраны. Мин эсеп алған көйө, кемдән йөккә ҡалдың, шуға бар, тип битенә сәпәгәнмен. Илап ҡайтып киткән. Ҡайҙа, ниндәй аҡсаға йәшәгәнен дә һораманым. Һуңынан да ул, әйҙә аңлашайыҡ, тип тағы бер-ике тапҡыр килде. Ә мин уны оноторға тип, бер ҡатын менән сыуалып киткәйнем. Шул ҡатын менән мине күргәс, башҡа килмәне…