Абдуллоҳ ибн Аббос розияллоҳу анҳу дейди:
......
Росулуллоҳ соллалоҳу алайҳи васаллам ушбуни ўқиб дуо қилар эдилар:
-----
Роббим, менга ёрдам бергин, зиддимга ёрдам бермагин.
Менга нусрат, ғалаба бер, зиддимга нусрат бермагин. Мен учун хийла; чора-тадбир кўр, зиддимга макр қилмагин. Мени ҳидоят эт, ҳидоятни мен учун осон айла. Менга жабр қилган тажовузкор кимса устидан нусрат бер. Роббим, мени сершукр, серзикр (бандалардан) қилгин.
Ўзингдан чунон қўрқадиган, бағоят итоаткор, тавозули, бўйсунувчан, хавфингда ва кўйингда оҳ-нолалар тортиб, (ҳар ишда) Ўзингга қайтувчи қил. Роббим, тавбамни қабул эт, хато-гуноҳларимни маҳв айла, дуойимни мустажоб эт, ҳужжатимни собит, барқарор қил. Тилим