жамалиддин жалолов

ى - اعْتَبَرُوا ذَلِكَ وَهُوَ الصَّحِيحُ وَبِهِ وَرَدَ الْخَبَرُ، كَذَا فِي الْغِيَاثِيَّةِ. https://chat.whatsapp.com/K5mQKPHDfYs49yfZ7Abhhn «Молидани ҳарду дастон бар чеҳра пас аз тамом намудани дуо гуфта шудааст ки боке надорад, ва зиёде аз уламои мо-раҳимаҳумуллоҳ- инро саҳеҳ донистаанд ва ба ин амал ривоятҳо ворид шудааст чуноне дар Ғиёсия аст» (Фатовои Ҳиндия ҷ5, саҳ:218). Аллома Ҳаскафии ҳанафӣ (вафот 1088 ҳиҷрӣ) дар "Дуррул-муҳтор" мегӯяд: وَالْمَسْحُ بَعْدَهُ عَلَى وَجْهِهِ سُنَّةٌ فِي الْأَصَحِّ «Масҳ намудани дастҳо бар рӯй пас аз дуо суннат аст бинобар қавли саҳеҳ» (Дуррул-муҳтор ҷ1 саҳ:70). Аллома Санъонӣ дар шарҳи "булуғул-маром" баъд аз ҳадисе ки ҳазрати Умар гуфтанд Паёмбар ﷺ пас аз дуо дастонашонро бар чеҳра мемолиданд ҳадисро ҳасан дониста сипас мегӯяд: وَفِيهِ دَلِيلٌ عَلَى مَشْرُوعِيَّةِ مَسْحِ الْوَجْهِ بِالْيَدَيْنِ بَعْدَ الْفَرَاغِ مِنْ الدُّعَاءِ. قِيلَ وَكَأَنَّ الْمُنَاسَبَةَ أَنَّهُ تَعَالَى لَمَّا كَانَ لَا يَرُدُّهُمَا صِفْرًا فَكَأَنَّ الرَّحْمَةَ أَصَابَتْهُمَا فَنَاسَبَ إفَاضَةَ ذَلِكَ عَلَى الْوَجْهِ الَّذِي هُوَ أَشْرَفُ الْأَعْضَاءِ وَأَحَقُّهَا بِالتَّكْرِيمِ. «Дар ин ҳадис далил аст бар машруъ-ҷоиз-будани масҳи рӯй бо дастон баъд аз тамом намудани дуо, гуфтаанд: Муносибати молидани дастҳо бар рӯй ин аст, ки ҳангоме ки Аллоҳ таъоло дасти бандаашро холӣ барнамегардонад, мисли ин аст ки раҳмати Аллоҳ шомили дастони инсон шудааст пас муносиб аст дастонашро пас аз дуо бар рӯй ки бо шарофаттарину бо эҳтиромтарин аъзо аст бимолад» (Субулус-салом ҷ2 саҳ:709).