Сиз-менинг азобим, сиз бир изтироб,
Кун-у-тун багримда симиллайверган.
Сиз-илдизи жонга туташган азоб,
Жимгина барг ёзиб, жим гуллайверган.
Сиз-менинг кузимда авайлаган гул,
Нишлари мужгонга санчилаверган.
Киприкларим майса, киприкларим йул,
Х,ар тун пойингизда янчилаверган.
Сиз-озорсиз, сизнинг борингиз- озор,
Сиз хонумонимни ураб олганим.
Шу азоб, шу огрик, жабрингиз билан,
Сиз менинг Худодан сураб олганим!
Сиз-куз олдимдаги оловли руё,
Бу руё ортини кура олмайман.
Нетай, дардга тулиб кетса х,ам дунё,
Мен сизни бошк,ага бера олмайман!