Խաբել եմ քեզ, երբ բաժանվելուց, նայեցի աչքերիդ ու ասեցի, որ չեմ կարոտի, որ նայեցի աչքերիդ ու ասեցի, որ երջանկություն եմ ցանկանում, որ ուզում եմ գտնես երկրորդ կեսիդ, որ ես չեմ տանջվի քեզնից հետո... Իրականում, ես բաժանվելուց հազիվ էի զսպում արցունքներս, ու ամենաշատը որ ուզում էի, էդ էն էր, որ ինձ չմոռանաս, որ հետ գաս... Խաբել եմ քեզ, երբ որ ասել եմ, որ թքած ունեմ ամեն ինչի վրա, որ թքած ունեմ, որ էդքան շուտ ինձ փոխարինող գտար, որ մոռացար, որ ուրացար... Իրականում, ես ամեն մի մանր բանի համար լացել եմ, որ աննկարագրելի ծանր էր իմ համար էն փաստը, որ իմ տեղում ուրիշնա հիմա... Խաբել եմ քեզ, երբ որ ասել եմ, որ ուզում եմ մնանք ուղղակի ընկերներ... ամեն անգամ արտասանելուց էդ բառերը, ներսս ցավելա, ես մխկտաց