Хазонлардек ту́килди, умрим хайётим.
Хар кунимдан колди менга, гунохи тамга,
Охиратим у́йламай хар ишни килдим,
Борар жойим аникдир, гунохи Кабир.
Йу́кликдан, яратдинг, бор Килдинг мени.
Борлигингни унитиб, хайётни севдим.
Мухаммадни, юубординг пайгамбар килиб,
Хак йу́лингдан йурмадим, умматинг кечир.
Сени ку́рмай севдим, эргашолмадим.
Ойёгимга шайтон тишовин солган,
Шаходат келтирмокка тилим хам ожиз.
Куронинг ку́лга олдим, у́кий олмадим.
Хар бир куним у́тди, худди шу мисол.
Шайтоний нафсимни бошкаролмадим.
Хайётим йу́лдан чикди, тупик бир ку́ча,
Аммо бу залоладда яшай олмадим.
Иймоним сустлик килди, етикодим суст,
Таффакурим уйгонмади, аклим йетмади.
Канча умрим колди, тавба килмокка.