Мы используем cookie-файлы, чтобы улучшить сервисы для вас. Если ваш возраст менее 13 лет, настроить cookie-файлы должен ваш законный представитель. Больше информации
Menga bir yillik saboq juda ko'p narsalarni o'rgatdi chamamda.Endi men bundan buyog'iga 2ta qoidaga amal qilib yashayman.1-si Har qancha omadsizlikka uchrasam ham hali hammasi oldinda deb yashash 2-si esa har qancha ishlarim yurishib ketsa ham men bu yutuqlarimdan sira ham mag'rurlanib ketmayman men allaqachon kim menga chinakam do'st kim shunchaki tanish va yoki faqat baxtli kunimda birga bo'luvchi ulfat ekanligini ajratib olganman meni chalg'itishga urinmanglar ovvora bulganlaring qoladi men sizlarning "yoqimli so'z yoki chiroyli tabassum"laringga aldanib qolmayman.Insonlar faqat xo'jako'rsinga bir-biriga yaxshilik qilish kerak deyishadi aslida manfaatlari to'qnash kelganda bir-birlarini
Necha bor sevmayman deb men uzimga, Shuncha bor adashdim boqib ko'zingga, Faqat sen, faqat sening isming aql-u hayolimda, Sen o'chmas yagona mavzuyimsan ko'nglimda.
Meni xafa qilgan insonlardan hali men ham uzundan-uzoq kechirimlar so'rayman.O'shanda mendan xafa bo'lamsalaring bo'lgani.Sizlar mening ko'nglimni og'ritsalaring men chiday olaman lekin qachonki men qasos oladigan bo'lsam afsuski sizlarga hech bir ko'z yosh yoki boshqa narsa yordam berolmaydi.Meni qanchalik qaysar ekanligimni sizlar hatto tasavvur ham qila olmaysizlar.Albatta sizlar naqd dunyoni yaxshi ko'rursizlar lekin birovga yordam qo'lini cho'zishni odamgarchilikni ortga surasizlar.O'zlaring bilasizlar yanayam ehtiyot bo'linglar.Birovdan yordam so'raganlaringda xuddi o'zlaringga o'xshab ular ham orqalarini o'girib ketishmasin