Կուզենայի աշխարհիս երեսին տեսնել այն ուժը, որ կկարողանար հաղթել այս ցեղին։Անկարեւոր մադկանց այս ցեղը, որի բոլոր կռիվները մղված ու տանուլ են տրված, որի շինությունները խորտակված, գրքերը չընթերցված, երգերը չերգված և որի աղոթքները անպատասխան են մնացած:
Կործանեցեք Հայաստանը, տեսեք՝ կկարողանա՞ք: Քշեք տներից անապատ, ձեռքներից խլեք ճամփի հացն ու ջրի վերջին ումպը, կրակի մատնեցեք նրանց տներն ու եկեղեցիները: Տեսեք՝ նրանք դարձյալ չեն ապրի՞: Տեսեք՝ ցեղը դարձյալ չի հառնի՞, երբ նրանցից երկուսը հանդիպեն ու ծիծաղեն իրենց մայրենի լեզվով: Տեսեք, թե նրանք չե՞ն ստեղծի մի Նոր Հայաստան