Кўзим қароғида яширинган дард,
Бу ёруғ дунёни қаро қилади
Қалбим туб -тубида кўмилган хасрат,
Бемаҳал ниш уриб адо қилади .
Хаёл оғушида тунлар кезаман ,
Борлиқни арзини , йўқликка бўзлаб.
Ногохон ўзимни йўқдек сезаман,
Ёруққа ураман ўзимни излаб
Ўзига тортади кўринмас зулмат,
Нурларга талпинган қарони тишлаб.
Кўксимда депсиниб , силкинар хилқат ,
Вўжудим кўз очар , сесканиб , титраб .
Аршнинг даъвоси у , ,, пуф '' деган нидо,
Билиб билмасликда, шаккок турамиз.
Тириклик домига бўлсакда фидо, Ёлғондан ростликка , шаксиз борамиз
Мурод Али