Паёмбар(с,а,в) фармуданд: Ҳар гоҳ мардум ситамкорро диданд аз зулм ӯ ҷилавгирӣ накарданд, бояд мунтазири азоби ҳамагонии Худо бошанд.
Азобҳои ҳамагонӣ; бесветӣ, бекорӣ ва оворагӣ дар кишварҳои дигар, боло будани налогҳо, тарс аз талаб кардан ҳаққи худ, дарборӣ шудани мулоҳои минбариву мулоимомҳо ва танҳо мондани шерон нар, манъи ҷавонон аз масҷид ва ғ.