Мухаббат,бу-охири йук,таърифлаб булмас туйгу!Нига хаётимиз мазмунига айланиб,биздан бахтни кизганиб яшайсан? Нега армонга айланиш хуш ёкади сенга?...Нега суюклимизни кетказиб хам, узинг калбимизда колаверасан?
Мухаббат,сен айёрсан!Гохида кимнингдир кулига бахт тутказиб,шу билан бошкаларни умидвор килиб куясан.
Мухаббат сен магрурсан!Кадрингни шунчалар баланд куясанки,купларнинг кузи илгамайди уни.
Мухаббат, сен ноебсан!Ер тагидаги олтинни топиш,уммон каридаги дурни излаш сенга етишишдан-да осон.
Мухаббат сен касоскорсан!Сени сохталаштирган,сенга тош отган одамларнинг афсусларини курмагунча куймисан.
Мухаббат гузаллигинг шундаки,куз ёшлар-инжу,хазонлар-чаман,озорлар-бегубор,армонлар-да ч