Mulohaza.uz:
Англаш
Ўтаётган кунларим мени ҳолдан тойдира бошлади. Содир бўлаётган ҳар бир воқеа-ҳодиса, гап-сўз – барча-барчаси яшашдан бездирди. Ҳар куни янги муаммо, янги ташвиш! Ғалвасиз бош борми, дерсиз? Ҳар ҳолда ташвиши камроқлари бўлса керак.
Шу тарзда кўнглимдаги юксак орзу-интилишлар, меҳр, муҳаббат туйғуларига дарз ета борди. Талпинганларим сароб, мени кутаётган фақат изтиробдек туюлди. Кун ўтгани сайин ҳаётимни қора ранг қоплаётгандек эди, ишларимдан маъно тополмай қолдим. Умримда зарра мисқолича ёруғлик қолмаётгандек бўғилдим. Шунда Яратгандан бир умид беришини сўраб ёлвордим, қалбимга ёғду индир, дея илтижо қилдим...
Менга шу дамларда ҳеч қачон хиёнат тиғини санчмайдиган, м