Ба сугвории бародарам Шарбати Ашурзод
Сари гурат омадам боз бародар як даме,
Рози бишкастаи дил бо ту бигуям як каме.
Нолаю афғони ман рафт кунун то бар само,
Ашки чашмам бикунад гил замин, ҳар субҳдаме.
Ту бирафти хамушу ногаҳон аз бари ман,
Ғаму андуҳ бишуд бор кунун бар сари ман.
Ки дигар шому саҳар бо саду якҳо ханда,
Ки дигар ака гуяду ки ояд, аз дари ман.
Қомати рости падарро бубин, воҳ хам шуд,
Қалби озурдаи модар шикаст пурдард шуд.
Акаҳоят чудо гаштанд кунун аз додар,
Хоҳаронро ҳаме дидае боз пурнам шуд.
Ба ки бигзошти чигарбанди азизи дили хеш,
Ба ки рози дили худро бигуяд, аз ҳама беш.
Шабу руз гу