Маро ин бозии дунё, гахе мушкил хамеафтад, Мисоли мохие, к-аз об, ки дар сохил хамеафтад. Губору дарди ин дунё маро чун мор мепечад , Гаму андухи ин олам, ба души дил хамеафтад. Магу аз пеши харгиз суханро аз баландихо, Гахе ин худписандихо, туро ботил хамеафтад. Шикан оинаи нафсат, марав аз пушти дорои, Гахе ин аспи заркокул, ба чохи гил хамеафтад. Бибусам хоки поятро, туро эй хочаи зебо, Чаро бар марди ботакво зани чохил хамеафтад. Падар парвард бо сад ноз, шохи меваи моро, Басе ин гуна захматхо, ки бехосил хамеафтад. Махур савдои оламро, ки бозори чахон гарм аст, Ки марги ногахони хам, туро котил хамеафтад. Кунун Пайрав гирифт бар даст Куръон , Хамон мулке шавад хуррам, ки шох одил хамеа