Լևոն Հայրապետյանին
Լ սի՛ր, փոքրի՛կ լեռնաշխարհ,
Եվ հիշիր հար-հավիտյան`
Ո վ մոռանա հանճարին,
Ն ա կողմնակիցն է չարին:
Հ այրենի գյուղն էր նա պաշտում,
Ա զատ Արցախն էր սիրում,
Յ ուրայիններ էր փնտրում,
Ր ոպեներ էր հաշվարկում,
Ա ռաջ էր գնում նա անվախ,
Պ ետքն էլ չէր, որ հիվանդ է:
Ե րազում էր շատ հասցնել,
Տ եղը-տեղին միշտ անել,
Յ ոթանասունն էլ չբոլորեց,
Ա վաղ, կյանքը կարճ տևեց:
Ն ա հեռացավ տանջահար.
Լևոն ՄԱՐԴԸ բարերար: