Գիտե՞ս ինչքա՜ն եմ քեզ սիրում.Ա՛յ, տեսնո՞ւմ ես այն մեծ ամպը,Որ գնալով մեծանում է:Քեզ սիրում եմ այդ ամպի չափ(Ինչպես կասեն փոքրիկները):Իսկ գիտե՞ս, թե ինչքա՜ն եմ քեզ կարոտում:Ա"յն ամպի չափ, որը մի քիչ ձախ է թեքված:Իր մեծությամբ նա զիջում է առաջինին,Բայց փո՛քր չէ, մե՛ծ է էլի:Իսկ այն մեկը, տե՛ս, երրորդը,Այն մեծ հույսն է, որ փայփայումՈւ գրկում եմ օր ու գիշեր...Ահա այսպես` հիմարի պես,Ամպերին եմ ես բաժանելՀո՛ւյսս, սե՛րս ու կարո՛տս...Հիմա նստած վեր եմ նայումԻմ հորինած ամպակույտին,Ու սարսափով մտածում եմ,Թե չլինի հանկարծ մի օրԱնձրև դարձած ներքև թափվենՈւ, հոսելով մարդկանց ցեխոտ ոտքերի տակ,Գնա՜ն, կորչե՜նՀո՛ւյսս, սե՛րս ու կարո՛տս.. qopy chaneq kardaciq klass tveq