Бу воқеага ҳали кўп бўлгани йўқ.

Баҳорнинг майин эсаётган эпкини бутун борлиқни қиш мудроқлигидан оҳиста уйғота бошлади. Қурт-қумурсқалардан тортиб, дов дарахтларгача жон энди. Чоғроққина боғимиз адоғидаги ариқ ёқасини тартибга келтирар эканман эндигина қўшқулоқ юроқчага айланган ёнғоқ ниҳолига кўзим тушиб, қувониб кетдим. Худди шу ерга ёнғоқ экмоқчи эдима(!), ҳаёлдан ўтказаман, ўзимча. Кейин ўйланиб қоламан. Бу дарахтни ким экди экан? Шу чоғ мияда яшин чаққандек бўлади.