Անկեղծ եմ ասում դատարկություն է,
Եվ շուրջ բոլորս ոչինչ չեմ տեսնում,
Ուզում եմ խոսել, ուզում եմ կիսվել,
Փորձում եմ քո մեջ իմ Սերը տնկել,
Մտածմունքներս դարձել են զրո,
Եվ ամբողղջ օրն աչքերս հառել`
Փորձում եմ գտնել մի քանի բառեր,
Բայց ես չեմ տեսնում,ոչինչ չես գրում,
Վերքերիս համար դարման չես անում,
Չգիտեմ ինչու իմ դասը երկար`
Սովորեցնում է անվերջ տառապել,
Սովորեցնում է Սառնության մեջից`
Ջերմության ծիլից պտուղներ քաղել։
Սովորեցնում է անվերջ սպասել`
Անհաս Արևը մտովի գրկել։
Մի թե ճակատիս այպես է գրված.
Տանջանք,տառապանք,
Մի թե երազած խենթ ընտանիքս,
Կմնա հեքիաթ,հեքիաթ`չգրված։