სიკვდილი არა არის რა, მე მხოლოდ გაღმა მხარეს გავედი, მე ისევ მე ვარ, შენ ისევ შენ ხარ, რაც ვიყავით ერთმანეთისთვის ისევ ისა ვართ საუკუნოდ.... ისევ ისე მომმართე როგორც ყოველთვის მოგიმართავს,ისევ ისე მესაუბრე როგორც ყოველთვის გვისაუბრია, ნუ დამელაპარაკები სხვა კილოთი, ნუ მიიღებ სამგლოვიარო მწუხარე იერს, გაიცინე რაზეც გვეცინებოდა, ილოცე ,გაიღიმე, იფიქრე ჩემზე, ჩემთან ერთად ილოცე, ჩემი სახელი ისევ ისე წარმოითქვას, როგორც ყოველთვის წარმოითქმებოდა... ყოველგვარი ზეაწეულობის.... ყოველგვარი ნაღვლის გარეშე..... სიცოცხლე იმასვე ნიშნავს, რასაც მუდამ ნიშნავდა..... იგი ისევ ის არის რაც იყო ძაფი არ გამწყდარა, რატომ გგონივარ შენს ფიქრებს გარეთ, იმიტომ რომ შენს თვალსაწიერს გარეთა ვარ?.... მე შორს არა ვარ....