Ես հավատում եմ իմ հոգու ձայնին,
Բայց՝ ոչ բանսարկու խաբեբաներին,
Որոնք եսասեր մարդուկի նման,
Ճզմում են ոմանց, փնովում անվերջ,
Որ վեր բարձրանան…
Ես հավատում եմ լույսին, արևին,
Բայց՝ ոչ կեղծ սրտով վառվող մոմերին,
Որոնք այրվում են օգուտ չտալով,
Քանզի վառվել են կեղծավոր մարդկանց
Ստոր ձեռքերով….
Ես հավատում եմ բարակ աղբյուրին,
Բայց՝ ոչ թանկարժեք բաժակով տրված
Թունավոր ջրին,
Քանզի այդ ջուրն էլ պիտ նման լինի
Ջուրն ինձ պարզողին,
Ես հավատում եմ իմ ընկերներին,
Այն ընկերներին,ովքեր նեղ օրին,
Կողքիս են եղել,
Բայց ոչ խորամանկ, սուտ լացողներին,
Ովքեր իրենց իսկ հոգսերը թողած,
Ինձ գուրգուրել են, բայց ներքուստ խաբել…
Ոնց եմ հոգնել ես անվերջ ստերից,
Քանակ չունեցող բյուր կեղծիքներից..
Լսում եք մարդիկ?,
Մի փորձ