უფალო, მომეცი ძალა, რომ მეყოს საკუთარი თავი, დავანაწილო და ლუკმებად გამოვიზოგო სიკვდილამდე. მომეცი სიხარული, რომელსაც თმებში ჩავიწნი და მისი სურნელით კაბის კალთებზე ავიყოლებ მოფუსფუსე ქუჩას. მომეცი თვალები, რომლებიც არ მეტკინება და ხელები, რომლებიც არ გამიუხეშდება. მომეცი მოთმინება, რომ გავუძლო მთებიდან ვარდნას, ლოდებზე შესკდომას და ათას გზაზე გატოტვას, რაკი ვერ მივედინები მდელოზე გაშვებული წყაროსავით უშფოთველად. მაჩუქე ხალხი, რომლებსაც დავაბინავებ, გამოვაზამთრებ. და ნუ მეტკინება სული, თუ ისინი წასვლის წინ აურდაურევენ ჩემს ოთახებს. მინდა, რომ ვიყო სუფთა და ლამაზი მათთვის. და ნუ ვიქნები დაცარიელებული სახლივით თვალებამოღამებული და პირდაფჩენილი. მომეცი იმედი, რომელსაც საშოვარზე გასული დატვირთულ