Ит отадиганлар ҳам эркак

Бизда лақабсиз одамни камдам-кам
учратасиз. Фалакнинг гардишини қарангки,
Юсуфжон қизиқнинг ҳам, Охунжон қизиқнинг
ҳам лақаби ит экан.
Бурунги замонларда бировга зиён-заҳмат
етказмасин деб, эгасиз итларни отиб,
аравасига юклаб кетадиган ит отадиганлар
бўларкан. Иккала устозимиз Марғилоннинг
чойхонасида кулишиб ўтирса, у ерга адашиб
ит отадиганлар кириб қолибди. Уларга кўзи
тушган Юсуфжон қизиқ сакраб ўрнидан
турибди-да, тўнининг ўнгири билан Охунжон
қизиқни пана қилиб олибди.
– Тинчликми уста? – сўрабди Юсуфжон
қизиқ.
– Жим ўтир, ҳов, ит отадиганлар келиб
қолди. Сени кўриб қолмасин деб пана қилиб
турибман, – дея жавоб қилибди Юсуфжон
қизиқ.
Охунжон қизиқ тўннинг ўнгирини қайириб:
– Уста мени пана қилмасдан ўзингизга
эҳтиёт бўлинг, яхшиси, – дебди.
– Нега энди? – сўрабди Юсуфжон қизиқ.
– Бугун пайшанба, эркагини отишмайди!