Uzgani sevolmasam

Yana seni eslab yig’laydi ko’ngil,
Yig’laydi yurakning tubida armon.
Seni qo’msab ado bo’ldim,
ishongin,
Abadiy ayrilmoq, oh, yomon,
ishon!
Seni sevaman deb aytmagandim
hech,
Qalbimda yashardi cheksiz
muhabbat.
Uni izhor qilmoq, afsus, endi
kech,
O’ksib-o’ksib yig’lar, essiz,
muhabbat.
Ketolmaydi sira ko’zim o’ngidan,
Beg’ubor ko’zlaring, kulib
turishing.
Ishonmayman aslo,
ishonolmayman,
Nahotki bo’lyapti to’ying
nikohing…
O’zgalardek yonib-kuydim,
demadim,
Vaqti kelar deya sabr etgandim.
Yaratgandan menga ato etgani
Shu bo’ldi – men oshiqning kuni
bitgani.
Abadiy yurakda yashaysan o’zing,
Olovli yoshlikdan hotira bo’lib.
Mangu seni eslab she`rlar
bitaman,
Qalbi yaralangan bir oshiq bo’lib.
Endi qaytmas aslo qalbimga
bahor,
Qaytmas endi dilga shu aziz
tuyg’u.
Muhabbatimni ham ko’mdim
tuproqqa,
Endi sevolmayman o’zgani
mangu…