Бу қабрга қўймайдилар тош,

Ўқимаслар бошида Қуръон.
Зарра бўлсин тўкилмас кўз ёш,
У ярим тун кўмилган пинхон.
Қалб иймондан олис кетган чоғ,
Тошлардан-да қаттиқ қотибди.
Бу қабрда кўзлари мунчоқ
Жажжигина гўдак ётибди.
Шайтон кирса қайси юракка,
Захар билан уни тўлдирган.
Хаёт бермай ожиз гўдакка,
Ўз онаси бўғиб ўлдирган.
Душман бўлса барча одамзот,
Дўст қолмаса агар бир дона.
Берардику оналар хаёт,
Жонин фидо этарди она!
Учай десам самолар ботил,
Мен қаноти узилган қушман.
Бу қандай кун,оналар қотил,
Бу қандай пайт,оналар душман.
То ўртада тураркан шайтон,
Очилгайдир қора лолалар.
Нафси учун яшаса инсон,
Нохақ ўлар гўдак болалар.
Бу қабрда гуллайди шувоқ!
Бу қабрнинг белгиси тупроқ!