Մի ուրիշ աշխարհ

Հիշե'ք,որքան խաղաղ լինի հոգին, այնքան արագ և հեշտ կլուծվեն կյանքի հարցերը։ Բարի գիշեր

Ով ուզում է գնալ,ճանապարհը արագ ցույց տուր, ոչ թե պատճառներ փնտրիր որ մնա։ Մի հոգնիր քեզ անընդհատ բացատրելով։ Մարդը, որ քեզ հասկանալ է ուզում,կհասկանա նույնիսկ կես բառից։ Իսկ ով որոշել է հեռանալ,նույնիսկ ամենաանկեղծ սերը պատճառ կդարձնի գնալու համար։ Ու եթե ինչ-որ բան քանդվում է,մի փորձիր պահել ձեռքերով այն,ինչը արդեն ներսից վաղուզ հեռացել է։ Քո ուժը բոլորին պահելը չէ՜ ,այլ քեզ չկորցնելն է, նույնիսկ երբ բոլորը գնում են։ Պահի կյանքիդ ռիթմը baby🕷️

Ամեն Աստծու օր մասնատում է ինձ: Նստում, հավաքում եմ կտորներս, շարում կողք-կողքի՝ նկատելով, որ կորել է մեկը… Ամեն Աստծու օր ավելի եմ թեթևանում… Թե մի օր գտնես կորած կտորները, շարիր կողք-կողքի, ես կստացվեմ, մնացյալն անիմաստ փազլ էր, երբ խաղակիցն ու խաղալիքը չէիր զանազանում:

Ընկերությունը ամեն մեկի խելքի բանը չէ... Ամեն մեկը չէ, որ հասկանում է ընկերության իրական արժեքն ու կարևորությունը: Ամեն մեկը չէ, որ զոհաբերվում է ընկերության համար ամեն գնով պահպանելով այն... Իրական ընկերները հայտնվում են, երբ քեզ են պետք, մյուսները հայտնվում եմ, երբ դու ես պետք... Ընկերությունը մահանում է այնտեղ, որտեղ սկսվում է սեփական շահն ու անձնասիրությունը... Դրախտ են հասնում նրանք, ովքեր դժոխքի դռների մոտ չեն լքում ընկերներին... Լավ ընկեր է ունենում նա, ով լավ ընկեր է լինում... Եվ ի վերջո, լավ ընկերը օրհնություն է, վատ ընկերը` փորձություն... Օրհնվածներից եմ, որ ունեմ այնպիսի ընկերներ, ում լինելով հաստատվում է իմ լինելը: Եղեք, որ լինեմ ԻՄՈՆՔ…💙 Ձեր` Լիլի

•Երբ չկա մեկը, ում հետ կարող ես կիսել  մտքերդ, մտքերն են սկսում քեզ բաժանել իրար մեջ։ Դուք վախենում եք երեւակայությունից: Եվ երազներից էլ ավելի: Դուք վախենում եք պատասխանատվությունից, որը կարող է առաջ գալ նրանցից:

Անցյալը պետք է մնա անցյալում, իսկ ես պետք է գնամ, ինձ սպասում են...

Որոշ մարդիկ դաս էին մեր կյանքում ոչ թե ճակատագիր։

Սովորեք չվիրավորվել... Դժվար է... Բայց այնքան օգտակար: #միուրիշաշխարհ

Եվ գուցե ամենախորը ճշմարտությունը հենց սա է․ մարդը ծնվում է մի աշխարհում, որը ինքը չի ստեղծել, ապրում է մի ժամանակ, որը չի ընտրել, ու մի օր հեռանում է՝ այդպես էլ ամբողջությամբ չհասկանալով տիեզերքը։ Բայց այդ կարճ ճանապարհի ընթացքում նա հասցնում է սիրել, տառապել, հիշել, ստեղծել ու երազել։ Հասցնում է նայել երկնքին և շշնջալ․ «Ինչո՞ւ եմ ես այստեղ»։ Ու գուցե հենց այդ հարցն է մարդու ամենամեծ առանձնահատկությունը։ Կա մի միտք, թե մարդը տիեզերքի այն մասն է, որը փորձում է ճանաչել ինքն իրեն։ Այսինքն՝ հնարավոր է՝ մարդու միջոցով տիեզերքը առաջին անգամ սկսել է խորհել իր գոյության մասին։ Եվ գուցե «ուր ենք գնում» հարցի ամբողջ պատասխանը դեռ ոչ ոք չունի։ Բայց մինչ այդ մարդը ապրում է, սիրում, կորցնում ու նորից շա