РУҲИЙ КАМОЛОТ

#Абдуллоҳ ибн Унайс رضي الله عنهнинг Холид ибн Суфён ал-Ҳазалийни ўлдириши ҳақида Расулуллоҳ ﷺ бир саҳобийга ҳасса ҳадя қилдилар ва у ҳақда: «Бу ҳасса билан сени жаннатда таниб оламан», дедилар. «Жоним сизга фидо бўлсин.менга нимани буюрсангиз, буюринг»—саҳобалар رضي الله عنه ана шундай эдилар. Расулуллоҳ ﷺ айтдилар: «Уч хислат кимда бўлса, шу хислат билан иймон лаззатини тотади". —Аллоҳ ва Унинг Расули унга ҳамма нарсадан (ҳатто ўзидан, ота-онасидан, фарзандларидан ва бутун дунёдан) кўра суюклироқ бўлса. —Бир одамни фақат Аллоҳ учунгина яхши кўрса (яъни унинг яхши кўришида дунёвий манфаат, шуҳрат ёки бошқа нарса бўлмаса, фақат диндаги биродарлиги учун севса). —Аллоҳ уни куфрдан қутқа

Шайтон инсон ичига қачон киради 'Муфтий | Нуриддин хожи домла |nuriddin hoji domla

#Арабларда бутпарастлик (санамларга сиғиниш) қандай пайдо бўлгани ҳақида бир неча ривоятлар бор. Бу ривоятлар бутпарастлик бирданига пайдо бўлмаганини, балки таъзим қилиш, эслаш, ҳаддан ошиш ва илм йўқолиши натижасида аста-секин шаклланганини кўрсатади. Биринчи ривоят: Амр ибн Луҳайй Маккадан Шомга йўл олди ва Балқоъ юртидаги Маърабга етиб келди. У ерда ўша пайтда Амолиқ қабиласи яшар эди. Улар санамларга сиғинаётганини кўрди. Улардан бу санамларнинг маъносини сўради. Улар: «Биз улардан ёмғир сўраймиз – ёмғир ёғдиради, ғалаба сўраймиз – ғалаба беради», дедилар. Амр буни яхши кўрди ва улардан биттасини сўради. Улар унга Ҳубал номли санамни бердилар. У Маккага қайтиб, уни олиб келди, ўрнат

Саҳобий Ҳилол ибн Улфа ат-Таймий розияллоҳу анҳу Қодиссия жангида 44 ёшда эди ва унда биттагина мақсад бор эди. Унинг мақсади — ўша даврда Форс империяси қўшинлари бош қўмондони ҳисобланган Рустам Фаррухзоднинг боши эди! Форслар Қодисияда мағлубият кўрингач, Рустам қочишга уринди. У юк ортилган бир туя (ёки от)ни топди ва унинг орасига яширинди. Саҳобий Ҳилол ибн Улфа буни кўриб қолди. У туя орқасидан жимгина яқинлашди ва юкни ўзи кўтариб йиқитди. Рустам ерга йиқилди, юк унинг устига тушди. Кейин қаҳрамон Зуҳайр ибн Абд Шамс Бажалий етиб келди ва юкни боғлаб турган арқонларни кесиб ташлади — юк Рустам устига янада оғирлашди. Рустам дарҳол яқиндаги дарёга қочиб тушди. Ҳилол унинг орқаси

Уҳуд ғазотидан сўнг, мушриклар мусулмонларга озор беришни кучайтирган кунларда, саҳобалардан бир неча киши даъват ва жиҳод вазифаси билан чиқдилар. Уларга хиёнат қилиб улуғ саҳобий Хубайб ибн Адий розияллоҳу анҳуни асирга олишди. Хубайб розияллоҳу анҳу Расулуллоҳ ﷺнинг энг яқин саҳобаларидан бири бўлиб, Бадр ғазотида иштирок этган ва мушрикларга ўша жангда мағлубиятнинг аччиқ таъмини тоттирган зот эди. Асир тушгач, мушриклар уни Маккага олиб келишди – қасос олиш мақсадида эмас, балки у Аллоҳга ва Унинг Расулига иймон келтирганлиги, динида собит турганлиги ва дунёни охиратга алмаштиргани учун. Уни бир неча кун сақлаб туришди, сўнг жамоат олдида очиқ-ойдин ўлдиришга қарор қилишди – у билан

УСТОЗИГА КЎТАРИЛГАН ҚЎЛИДАН АЙРИЛГАН ШОГИРД ҚИСМАТИ (бўлган воқеа) Илгарилари талабаларни пахта теримига чиқарар эдик. Пахта даласини айланиб юрсам, болаларни тўдалашиб югурганига кўзим тушди. Ўша ерга мен ҳам чопиб бордим. Бориб қарасам, иккита 3-курс талабаси домлани урибди, яна уни камига тепишган. Домлани лаби ёрилган. Югуриб бориб, уларни ажратдик. Дарҳол ўша ердаги навбатчи милицияга баённома ва билдирги ёздириб, ишни судга оширдик. Эртасига болаларнинг оталари келишди. Худони зорини қилишди, судланмасин, шунча ўқигани бир пул бўлади, деб ялинишди. Болалар ҳам йиғлаб, кечирим сўрашди. Сабаби, участка милиция нозири, агар мени аризасини қайтиб олса, иш судга ошмайди, келишинглар,

Бу_қисса афсона ёки халқ эртаги эмас, вақт ўтиб одамлар орасида ўзгартирилган ҳикоя ҳам эмас. Бу ҳақиқий, саҳобийнинг оғзидан чиққан ва Расулуллоҳ ﷺ томонидан тасдиқланган, у зот минбарда ўз саҳобаларига ҳикоя қилган воқеа. Бу Набий ﷺ суннатидаги энг ажойиб ривоятлардан бири, чунки у ғайб олами ҳақидаги ҳақиқий кашфни очиб беради, биз ундан фақат озгина қисмини кўрамиз. Тамим ад-Дорий رضي الله عنه Исломдан олдин Фаластин аҳлидан бўлиб, савдо билан шуғулланар ва кўп денгизга чиқар эди. Бир сафарида у ўттиз нафар Лахм ва Жузом қабиласи одамлари билан бирга кемада денгизга чиқди. Кема бир неча кун юрди, кейин уларга ўта кучли шамол эсиб, тўлқинлар шиддат билан қўзғалди. Денгиз тоғдек кўтари

ЮРТ ВА ЭЛ ХАЗИНАСИНИ ЎМАРГАННИНГ ҚИСМАТИ Бир мансабда ишлайдиган ҳамда судхўрлик билан шуғулланадиган киши юрагини ушлаб қолди, ранги оқариб, кўзи бўзарди. Мана, неча ҳафтадирки касалхонада. Улгурган-улгурмаган ишларини сарҳисоб қилди. Ўйлаб қараса, умри алдам-қалдам билан ўтибди, истеъдодини юрт хазинасини ўмаришга, эл ризқидан юлишга сарфлабди. Оқибатда эса, мана. ~ У яшаётган уй кошона эди. Машинасини ҳар ойда алмаштирар, одамларга ўзини кўз-кўз қилишни ёқтирарди. Уйига бирон ҳожат билан, айниқса, қарз сўраб келганларни жини суймасди. Қарзни фоизга оладиганлар эса бошқа гап... Уни қачон, қандай миқдорда ундириш ҳақида ширин хаёлларга берилиб ҳузурланарди. Сўнгги марта ҳам шундай бўлг

#Сиз билмайсизми, қайси мусулмон султон 1000 та жангда ғалаба қозонган? #У султон Идрис Алома эди. Африка ўртасидаги Исломий Канем-Борно давлати султони. У 330 дан ортиқ уруш ва 1000 та жанг қилган ва ҳаммасида, ҳеч қандай истисносиз, ғалаба қозонган — бу ғалабалар бутунлай бутпарастларга қарши бўлган. Султон Идрис ўз ҳукмронлигини шарқда Дарфургача, ғарбда Хауса мамлакатларигача, шимолда ҳозирги Ливиядаги Фазонгача ва жанубда Тала Аламдагача кенгайтирди. У бутун бу ҳудудларда адолат билан ҳукмронлик қилди ва Африка қитъаси унинг даврида хавфсизлик ва барқарорликка эришди. Даъватчилар ва савдогарлар Аллоҳнинг ҳақ динини тарғиб қилиш ва бу ватанларни обод қилиш учун сафарга чиқдилар. У б

Имом Бухорий ҳаётининг охирида шарқий Ислом мамлакатлари ҳукмдорлари томонидан қаттиқ таъқибга учради. Бу таъқиблар асосан Нишопур, Бухоро ва Самарқандда кузатилди. Сабабларидан баъзилари қуйидагилар эди: У ҳукмдорларнинг фарзандларига уйларида (қасрларида) дарс беришни рад этарди. У: «Илм ўзига келади, у эшикларга олиб борилмайди», деб айтарди. Унинг шуҳрати ва солиҳ ҳаётидан ҳасад қилганлар ҳам кўп эди. Ҳижрий 256 йилда (милодий 870 йил) имом 62 ёшга кирганда Нишопур ҳокими унга шаҳарни тарк этишни буюрди ва у ерда унга жой йўқлигини билдирди. Шундан сўнг у ватани Бухорога қайтди. Бухороликлар уни шаҳар дарвозаларида кутиб олишди, устига пул ва шакар сочиб, талабалар ва ҳадисшунослар у