Կոմիտա'ս, Աստվածությու'ն,

ԴՈՒ ծնվեցիր արցունքներից,
ԴՈՒ` բյուրեղյա,
Մենք կերգենք...
ՈՒ քո երգը միշտ կհոսի
Մեր սրտերից անուն առած,
Լեզու դարձած`
Բազում սրտեր կմորմոքի.
_Ինչու՞ մեռար...
Թող քո երգը միշտ դայլայլեր
Մեր հոյակերտ տաճարներից`
_Չինար ես, կեռանալ մի,
Մեր դռնեն հեռանալ մի...❤️