Дарси 10. 35-Дидани аҳли биҳишт Худовандро бидуни иҳота ва кайфият ҳақ аст. Чи тавре, ки Ќуръон ин ҳаќиќатро бозгў менамояд: «Он рўз рухсори тоифае аз шоди ва сурур барафрўхта ва нуронист ва чамоли ҲАҚ таъолоро мушоҳида менамоянд.» Ќиёмат: 22-23 Тафсиру тавзеҳи руъяти мазкур бо ирода ва илми Алоҳ таъоло бастаги дорад ва ҳар ривояти саҳеҳе, ки дар ин маврид аз Расули Худо наќл шуда, албатта бар гуфтор ва фаҳми он ҳазрат (с) мавќуф мебошад (чизе аз кунҳ ва умќи ќазияи мазкурро кашф на
Дарси 6.7.8.9 26- Ва Ў аз наќизу зид ва шабиҳу монанд бартар ва пок аст. 27- Касе ќазо ва ҳукми Ўро рад карда наметавонад ва ҳеч касе ҳукми Ўро ба аќиб андохта наметавонад ва ҳеч касе бар амру фармонаш чира намегардад. 36 ШАРҲ: ҳамоно Худованд аз ин ки дар амру ҳукм ва офариниш ва мулки ҳастиаш наќиз ва мухолиф дошта бошад, пок ва муназзаҳ аст, инчунин дар номҳо ва сифоти хеш шабиҳ ва анбоз надорад, балки дар ҳаќиќат чизе монанди Ў нест. Худованд мефармояд: «Ба Худованд шабиҳу анбо
Дарси 5. 18- Мардумро бо илми худ биёфарид. 19- Таќдиру сарнавишти онҳоро муайян намуд. 20- Ачалу муҳлати онҳоро муќаддар ва муайян сохт. 21- Чизе ќабл аз офарниши эшон аз зоти Ў пинҳон ва махфи намонда ва инчунин пеш аз офаридан тамоми кору кирдоре, ки эшон анчом медиҳанд, медонист. Шарҳ: ҳамоно Худованд мардумро офарида, дар ҳоле, ки ба эшон доно ва огоҳ буд. Чи тавре, ки 27 мефармояд: «Оё он зоте, ки офаридааст, намедонад ва Ў меҳрубон ва огоҳ аст». Мулк, 14 Бинобар ин илми Худ
Дарси 4 13- ҳамеша пеш аз офариниши мардум ба сифати хеш муттасиф буда, офариниши онон чизе бар сифаташ наафзуда. ҳамчуноне, ки бо сифаташ азали ва ҳамеша будааст, ҳамин тавр бар он сифатҳо абади ва човидон хоҳад монд. 14- Баъди офаридани махлуќот ва ба вучуд овардани мардумон номҳои Холиќ (офаридгор) ва Бори (эодкунанда)-ро касб накардааст. Шаҳ: Дар ҳаќиќат ҳар сифате аз сифоти Аллоҳ таъоло пеш аз офаридани махлуќот дар азал барояш собит ва пайдо буд ва тамоми сифатҳои мазкур си
(ДАРСИ 3 ) 5- Ќадим аст бе оғоз ва ҳамеша ҳаст бе интиҳо. 6- ҳалок нахоҳад шуд ва несту нопадид нахоҳад гашт. 7- Ва ба чуз хостаи Ў чизе рўй намедиҳад. Шарҳ: Ќадим аз номҳоий Худованд ба шумор намеравад. Мурод аз он ин аст, ки чизе зоти ҳазрати Худовандиро сабќат накарда ва Ў ҳамеша човидон ва бентиҳову фаром боќи хоҳад монд. Ин айнан маҳфуми ояти зерин мебошад. Зеро, ки маънои Аввал яъне пеш аз Ў чизе набуда ва Охир, яъне баъди Ў чизе арзи ҳасти нахоҳад кард, мебошад. Расули Худ
( ДАРСИ 2) Чунончи дар офариниш ва фармонравои шарику анбозе Ўро нест. «Огоҳ бошед, ки офариниш ва фармон ба дасти ўст». Аъроф,54 «Оё ѓайри Аллоҳтоъоло офаридгоре ҳаст, ки шуморо дар осмон ва замин рўзи медиҳад?» Фотир, 3. ҳамчунин дар фоидаву зиён ва миронидан ва зинда кардан ва умуман дар тамоми корҳои тадбир ва идораи олам барои Худованд шарику анбозе набуда ва нест. Дар асмо ва сифоташ
Бисмиллоҳир-раҳмонир-раҳим Дарси аввал Имом, ҳуччату-л-ислом, Абучаъфари Таҳови (р) фармудаанд: Ин баёну тавзехи аќидаи аҳли суннат ва чамоат аст, ки эшон бар мазҳаби Абуҳанифаи Куфи ва Абуюсуфи Ансори ва Абуабдуллоҳи Шайбони (ризвонуллоҳи алайҳим ачмаъин) мебошанд. ҳамчунин китоби ҳозир усулу асосҳои динро, ки аҳли суннат ва чамоъат ба он эътиќод дошта, ба василаи он Парвардигори чаҳониёнро парастиш мекунанд, бозгў месозад. Дар баёни тавҳид ва ягонагии Алоҳ таъоло бо такя ба
Якум ќавли имом Таҳови, ки дар васфи Худованд гуфта: «Ќадим аст бе ибтидо», ки ҳаќ таъоло дар Ќуръон худро чунин васф накарда, балки он аз сохтаҳои аҳли калом аст. Дуввум ќавли имом Таҳови: «Худованд аз ҳудуд ва ғоёту аркон ва аъзову адот поку муназзаҳ аст.», ки ин алфоз низ дар сарчашмаҳои шаръ (Ќуръон ва ҳадис) на ба шакли мусбат ва на ба сурати манфи наомада, балки онҳо бофтаву сохтаи аҳли калом мебошанд ва беҳтар он аст, ки дар тавсифу баёни зоти Худованд аз чорчубаи алфози шаръи
Аќидаи саҳеҳи онҳоеро имом Абўчаъфари Таҳови дар ҳами китобе тадвин намуда, ки воќеъан он хело ғолиб ва муфид гардидааст. Албатта, бояд, ки китоби мазкур чунин муассир ва манфиатбахш ќарор мегирифт, зеро, ки Абўчаъфари Таҳови ќавитарин шахсияти илми Ислом буд, ки тавонист аќидаи имомони бузурги Исломро муќаррар ва сабт намояд, аз чиҳати ин ки ў илми росих ва дар мазҳаби ҳанафи мартабаву маќоми баланд дошт. Бинобар ин дар назди фуќаҳо ва уламои аҳли ҳадис шахси сиќа ва мўътамад ма
Муќаддимаи муаллиф Сано ва ситоиш Худоерост, ки ҳамеша ўро ситоиш намуда ва аз ў мадад мехоҳем ва ҳамчунин аз шарри нафсҳои хеш ва аъмоли бад ба ў паноҳ мебарем. Касеро, ки Ў ҳидоят намояд, ҳаргиз шахсе ўро гумроҳ нахоҳад кард ва чун бандаеро гумроҳ созад, ҳеч кас ўро ҳидоят карда наметавонад. Гувоҳи медиҳем, ки нест худое ба чуз Аллоҳ таъоло, ягона аст, ҳеч шарику анбозе надорад ва гувоҳи медиҳем, ки Муҳаммад (с) банда ва фиристодаи ўст. «Эй касоне, ки имон овардаед, аз Худо бита
Show more
About group
БИЁЕН КАМЕ ОГОҲ ШАВЕМ АЗ АҚИДААМОН КИ АҚИДА ЧИ МАЪНО ДОРАД
Administrator:
Links to groups
710 participants
Link to the group has been deleted
Link to the group has been deleted
Link to the group has been deleted