ԵՐԲ ՀԻՍՈՒՍՆ ԻՐԵՆ ՇՐՋԱՊԱՏԱԾ ԱՄԲՈԽԻ ՄԻՋՈՎ ՀԱԶԻՎ ԱՌԱՋ ԷՐ ՇԱՐԺՎՈՒՄ, ԿԱՆԳ ԱՌԱՎ ԵՎ ՀԱՐՑՐԵՑ, «Ո՞Վ ԻՆՁ ԴԻՊԱՎ»:
Կարծես Նրա աշակերտների համար ամեն ինչ ակնհայտ էր,ուստի նրանք պատասխանեցին, թե դա Նրան ճնշող ամբոխն էր: Սակայն Հիսուսը պնդեց.«Ինչ-որ մեկը դիպավ ինձ»: Նա գիտեր, որ մեկը հատուկ դիպել է Իրեն, քանի որ այդ պահին Նրանից աստվածային զորություն էր դուրս եկել:
Ամբոխից մի կին դուրս եկավ և խոստովանեց, որ ինքն է կանխամտածված կերպով դիպել Նրան, և իր հետ մի հրաշալի բան է տեղի ունեցել:
Նա տասներկու երկար ու ձիք տարիներ տառապել էր անբուժելի այրունահոսությունից` տարեց-տարի ավելի շատ արյուն կորցնելով: Շատ բժիշկների էր դիմել և ծախսել իր ողջ ունեցվածքը, բայց ոչինչ չէր օգնել. նա գիտեր, որ մեռնում էր: Հետո լսե