omadim kelganda

baxtim chopganda
labbay derdi do’stlarim
doim yonimda
shuchalik mexribon,
qadrdon sirdosh,
joyim edi doim davra
to’rida.
har kun ziyofatda
ulfatchilikda utsada
kunim
oilam ishlariga vaqtim
edi juda ziq menin.
Shung’ib kayfu safoga
berilib kibru havoga
hattoki vaqt
topmasdim volidam
holidan xadar olishga.
Bechora hokizor onam
tunlari uxlamay
kutardi kozlarin tikib
yo’limga,
intiq edi bir oq’iz oyijon
men keldim degan
so’zimga.
men bo’lsamchi
aksincha kirardim
go’yoki ishdan xo’b
tolib,
uyquga ketardim
xonamga sekin kirib
olib.
Lekin bu davrlar
o’tkinchi ekan o’q’ir
kunda esa
do’st emas
dushmaning ko’payar
ekam.
Omadim ketganda
chorasiz qolganda,
hattoki aliksiz qoldirdi
aziz dostlarim salom
derganda,
faqatgina yolqiz onam
yupanch bo’ldi
o’ksinma bolam deb
bag’riga bosdi.
Mana endi ko’zim
ochildi do’stlarim
menimas davlatim
suydi.
Yaxshiyam baxhtimga
borsiz onajon,
umrim sizga baxsh
etibon sizga farzand
bo;lay jonajon.
Baxtimga (davomi bor)