მთიელმა შეიძლება წარბი შეგიკრას, პირქუშად იდგეს, ვითომ არაფერი უხარია, გაგლანძღოს, გაგიბრაზდეს.....
მაგრამ გული აქვს სუფთა და არ გიღალატებს, ზურგს უკან სამარეს არ გაგითხრის და თავისი თაკარა გულით გატარებს, თუ იქ მოხვედრის ღირსი გახდი, თუ მისი სიყვარული გეღირსა!" #მოხევე
ქალავ, უშენობამ მთები შემაყვარა, ცოტაც სიმთვრალე და ჭიქა - სასმისები. ნისლი მსტუმრობს ხოლმე, გვერდით მომიდგება, მერე ორნივ ერთად დარდით ავივსებით. ისე მითანაგრძნობს მასში გადავდივარ, მერე ნისლმოსილი მთებზე გავნისლდები. ეხლა გეზი ბარად ამიღია, უნდა მოგიტაცო სანამ გასხვისდები. ქალავ, უშენობამ უფრო გადამრია, ტყე - ღრეს მოვდებივარ ველურ ნადირივით. მთებში გატაცებულს ნაბდებს გაგიშლი და.. ისე შეგექცევი როგორც ნადიმივით. მე მთელ სამყაროს შენთვის დავიმონებ, როგორც თეთრ მონებს გემზე ნაყიდივით. მაგ შენ კაბის კალთას ისე ჩავაკვდები როგორც მეომარი გულში დაჭრილივით. ქალავ, უშენობით მიჭირს ეს ცხოვრება, ვერსად გამიგნია, თავ - გზა ამრევია. მთებში ყვავილების კრეფას დავეჩვიე, მოდი შენაც ნახე, იცი რამდენია... ქალავ! .. უშენობას ნუღარ გამიგრძელებ, ცრემლიც ის მაკმარე რაც კი დამდენია. თუმცა უკვე ფიქრში ხშირად მოგიტაცე, ცხადში ზვავებს ველი , როდის დადნებიან...!
წამოდი მთაში... ფიქრს რად ასე უწყალოდ მისევ, შენ რომ გგონია იქ არც ისე მკაცრი მთებია ან უიმედო სიყვარულზე მიმღერე ისევ ვიდრე ეს ბოლო იმედებიც გაცივდებიან.
წამოდი, თორემ შენს ნაკვალევს გულიდან ვერ ვშლი ლანდივით დამდევ ჯადოქარი მართლა გრძნეული... რაღაც კარგი და მიმზიდველი ბევრია შენში, მაგრამ ხარ ჩემთვის მეტად ცივი და შორეული.
თუმცა ვის გულში უნდა ჰპოვო, ძვირფასო, ბინა, ვინ გიძღვნის, ვინა, სადედოფლო სკამს იებიანს... წამოდი, ვიდრე შენს წილ გულში მზე დგას და თბილა, ვიდრე ეს ბოლო იმედებიც გამციებია! // მინდია არაბული //
და ცაზე ლამაზად, მიბჯენილ ჭიუხებს.ქალავ გამამყევი!, დაუყვეთ ხეობებს,
და დასასრული არ მივცეთ სიარულს,
ქალავ გამამყევი!, არაგვსაც ვუსმინოთ,
ხანდახან ბობოქარს, ამჟამად მხიარულს.წამოდი გაჩუქო წითელი გრძნობები,
ჭაღარა მწვწრვალზეც, ჩვენ ორნი ავიდეთ,
წამოდი ლამაზო რა გინდა ქალაქში,
ხელი ჩამკიდე და წამოდი წავიდეთ.! წამოდი!!! ხო, მართლა ავიდეთ მწვერვალზე
პატარა თითებით შეეხე ვარსკვლავებს,
გული გაუხსენი, ჩემს ლამაზ გძნობებს და
ეს ჩემი გრძნობებიც თავისას განახვებს... წამოდი!!! ძვირფასო განახო გუდანი,
მომლოცველ მთიელებს ვეწვიოთ „ხატობას“,
მთიელთა ღრეობებს განახებ,ლამაზო
და მერე ამაყად ხევსურთა დათრობას. მერე კვლავ დავუყვეთ, მიმავალ ბილიკებს,
უფსკრულებს ჩავხედოთ, კლდეების არეში,
ბუნების სიცოცხლით, ვიცხოვროთ ძვირფასო
და მთვარეს ვეფეროთ, უკუნოთ ღამეში. წამოდი!!! ვეწვიოთ შატილის ალმასებს,
მუცოშიც თამამი, კოშკები გველიან,
განახებ ამაყი კლდეების ყვავილებს,
რომ მხოლოდ, ლამაზი ქალისთვის მღერიან. წამოდი!!! შევხედოთ, არხოტის სალ კლდეებს,
ერთ ჭიუხს გაჩუქებ, ის უკვე შენია,
ვუყუროთ ნისლებში გახვეულ მწვერვალებს,
ნისლები? ამათი მუდმივი სენია. წამოდი!!! ლამაზო, მე ვერ ვძლებ უშენენოდ... იცოდე შენგანაც წამოსვლას მოველი,
შენ ჩემი სიცოცხლის ნატამალი ხარ,
ვხვდები რომ უშენოდ, არა ვარ მთელი. ----- პასუხი ----- წაგვები ვაჟაუ, მთაში თუ წამიყვან, მანახებ ჭიუხებს მთაში რომ აწვდილან?! წამიყვან მთიულეთს და შემომატარებ? მე უარს ვაცხადებ ქალაქზეც, სწავლაზეც... აუყვეთ წვრილ ბილიკს დეკიანს, ნამიანს... მომლოცველ მთიულებს ვეწვიოთ ხატობას. არ ვამბობ მე უარს მთის მკაცრ პირობებზე, და მაინც მპირდები , რომ შენთან წამიყვან?! დამპირდი -- მანახებ არხოტის სალ კლდეებს, ვუყუროთ ნისლებში გახვეულ მწვერვალებს! და კიდევ --- საღამოს ხომ დავთვლით ვარსკვლავებს?! მუცოს და შატილის ცას, რომ ალამაზებს! |თემო არაბული|
წამოდი, იქ, მთებში გავიხიზნოთ, ნისლებს მოვეფაროთ სატიალეს, მთიული ძმადნაფიცი გვიმასპინძლებს, მთების სიდიადეს გვაზიარებს. წამოდი სიმარტოვით მოვიქანცოთ, ტყე ღრე ქალამნებით მოვიაროთ, სუფთა ჰაერით გამოვძღეთ და მუხლი სალოცავთან მოვიყაროთ. მთებში მზის ამოსვლას ჩავუსაფრდეთ, მერე კი, გავიხაროთ დაბინდებით, შუაცეცხლს მივუჯდეთ მთიულურად, დავითვრეთ ბუნების გარინდებით. ყანწს გადმოგვაწოდებს მთიელი და მთების სიზვიადით იამაყებს, გვეტყვის დავრჩეთ კიდევ ერთი ხანი, მთიელს მასპინძლობა ზარხოშს ადენს. მერე, ღვინოში რომ ჩავიქცევით, მერე ვახტანგური დაილევა, ის რომ მთისას იტყვის, ჩვენ ბარისას , ჭერი ცის კიდემდე აიწევა. დილით ბარისაკენ დავუყვებით, ბახუსს აყოლილი ...Ещё წამოდი, იქ, მთებში გავიხიზნოთ, ნისლებს მოვეფაროთ სატიალეს, მთიული ძმადნაფიცი გვიმასპინძლებს, მთების სიდიადეს გვაზიარებს. წამოდი სიმარტოვით მოვიქანცოთ, ტყე ღრე ქალამნებით მოვიაროთ, სუფთა ჰაერით გამოვძღეთ და მუხლი სალოცავთან მოვიყაროთ. მთებში მზის ამოსვლას ჩავუსაფრდეთ, მერე კი, გავიხაროთ დაბინდებით, შუაცეცხლს მივუჯდეთ მთიულურად, დავითვრეთ ბუნების გარინდებით. ყანწს გადმოგვაწოდებს მთიელი და მთების სიზვიადით იამაყებს, გვეტყვის დავრჩეთ კიდევ ერთი ხანი, მთიელს მასპინძლობა ზარხოშს ადენს. მერე, ღვინოში რომ ჩავიქცევით, მერე ვახტანგური დაილევა, ის რომ მთისას იტყვის, ჩვენ ბარისას , ჭერი ცის კიდემდე აიწევა. დილით ბარისაკენ დავუყვებით, ბახუსს აყოლილი ნაბიჯებით, მთებმა სიყვარული გვასწავლა და ალბად უშენობით გავგიჟდები. წამოდი, იქ მთებში გავიხიზნოთ, ღრუბლებს მოვეფაროთ სატიალეს, მთებში ნისლია და ქარი ურცხვად შენი კაბის კალთებს აფრიალებს. / მარინა ხუჭუა /
ქალი სხვაც მინახავს მაგრამ მათ არ გავხარ.... ეს გული ტრფიალით შენით მაქვს ვნებული, ისეთ ნაზი და ისეთი მკაცრი ხარ! მგონია ვეფხვი ხარ შენ დაქალებული, მეც ხევის ჭიუხი ვეფხვივით გავრზრდილვარ და ჩემი ქალღმეთიც შენა ხარ ქალაო, ხევის ცას დაგხურავ უწმინდეს მანდილად მზისაგან დაგიცავს არწივთ ფრთის სამყარო, ეს მთები შეგამკობს ყვავილთა გვირგვინით და თუკი მოიწყენ მთათა თემს უთხარი. ეს მთები გაგათბობს ხარ-- ჯიხვთა ჭიდილით შურთხების ზარით და არჩვების შუშპარით! ფაფუკი ღრუბლები გექნება ლოგინად არ მიგატოვებენ ეს მთები---- მხევლები! მეც ნანდირევით დაღლილი მოგივალ, ლოდინით დაღალულს და მოგეფერები.... ქალი სხვაც მინახავს მაგრამ მათ არ გავხარ!!! ეს გული თრფილაით შენით მაქვს ვნებული ისეთი მკაცრი და ისეთი ნაზი ხარ მგონია ნატვრა ხარ შენ ქალად ქცეული!!! // თემო ავსაჯანიშვილი //
Мы используем cookie-файлы, чтобы улучшить сервисы для вас. Если ваш возраст менее 13 лет, настроить cookie-файлы должен ваш законный представитель. Больше информации
Комментарии 7
ცოტაც სიმთვრალე და ჭიქა - სასმისები.
ნისლი მსტუმრობს ხოლმე, გვერდით მომიდგება,
მერე ორნივ ერთად დარდით ავივსებით.
ისე მითანაგრძნობს მასში გადავდივარ,
მერე ნისლმოსილი მთებზე გავნისლდები.
ეხლა გეზი ბარად ამიღია,
უნდა მოგიტაცო სანამ გასხვისდები.
ქალავ, უშენობამ უფრო გადამრია,
ტყე - ღრეს მოვდებივარ ველურ ნადირივით.
მთებში გატაცებულს ნაბდებს გაგიშლი და..
ისე შეგექცევი როგორც ნადიმივით.
მე მთელ სამყაროს შენთვის დავიმონებ,
როგორც თეთრ მონებს გემზე ნაყიდივით.
მაგ შენ კაბის კალთას ისე ჩავაკვდები
როგორც მეომარი გულში დაჭრილივით.
ქალავ, უშენობით მიჭირს ეს ცხოვრება,
ვერსად გამიგნია, თავ - გზა ამრევია.
მთებში ყვავილების კრეფას დავეჩვიე,
მოდი შენაც ნახე, იცი რამდენია...
ქალავ! .. უშენობას ნუღარ გამიგრძელებ,
ცრემლიც ის მაკმარე რაც კი დამდენია.
თუმცა უკვე ფიქრში ხშირად მოგიტაცე,
ცხადში ზვავებს ველი , როდის დადნებიან...!
შენ რომ გგონია იქ არც ისე მკაცრი მთებია
ან უიმედო სიყვარულზე მიმღერე ისევ
ვიდრე ეს ბოლო იმედებიც გაცივდებიან.
წამოდი, თორემ შენს ნაკვალევს გულიდან ვერ ვშლი
ლანდივით დამდევ ჯადოქარი მართლა გრძნეული...
რაღაც კარგი და მიმზიდველი ბევრია შენში,
მაგრამ ხარ ჩემთვის მეტად ცივი და შორეული.
თუმცა ვის გულში უნდა ჰპოვო, ძვირფასო, ბინა,
ვინ გიძღვნის, ვინა, სადედოფლო სკამს იებიანს...
წამოდი, ვიდრე შენს წილ გულში მზე დგას და თბილა,
ვიდრე ეს ბოლო იმედებიც გამციებია! // მინდია არაბული //
მინდა მინდვრად გეჩურჩულო ზღაპრები,
მინდა წვიმას ხელსიგული შევაგებო,
მინდა მთაში შენთან ვიყო
- წამყევი!!!! მინდა გზაში სიყვარულზე გეტიკტიკო,
შენს მაჯებზე დრო გაჩერდეს...
წამები...
მინდა მხრებზე ღიმილები დაგაფინო -
შენ გიკვირდეს საიდანო ამდენი?! მინდა ერთად ხმელი ფიჩხი შევაგროვოთ,
ისე თითქოს ყველა გზაზე თან გსდევდი,
მერე მხრებზე ჭრელი პლედი მომახურო -
მე მოგიყვე ჩემთვის როგორ გაბევრდი... შენ კი მზერა მოკრძალებით შემაპარო,
ხელის გულზე წაიკითხო ხაზები,
მინდვრად ლურჯი ყვავილები დამიკრიფო
მთაში მინდა....
მთაში მინდა - - წამყევი !!!! /დიკა სალაყაია/
მთაში მისავალი წვრილი ბილიკები,
ქალავ შემომხედე!, კიდევ დავინახო,
შენს ლამაზ სახეზე, ნაზი მიმიკები.ქალავ გამამყევი!, მთა-გორებს განახებ,
განახებ ლამაზი ბუნების სიუხვეს,
განახებ იებს და განახებ ენძელებს
და ცაზე ლამაზად, მიბჯენილ ჭიუხებს.ქალავ გამამყევი!, დაუყვეთ ხეობებს,
და დასასრული არ მივცეთ სიარულს,
ქალავ გამამყევი!, არაგვსაც ვუსმინოთ,
ხანდახან ბობოქარს, ამჟამად მხიარულს.წამოდი გაჩუქო წითელი გრძნობები,
ჭაღარა მწვწრვალზეც, ჩვენ ორნი ავიდეთ,
წამოდი ლამაზო რა გინდა ქალაქში,
ხელი ჩამკიდე და წამოდი წავიდეთ.! წამოდი!!! ხო, მართლა ავიდეთ მწვერვალზე
პატარა თითებით შეეხე ვარსკვლავებს,
გული გაუხსენი, ჩემს ლამაზ გძნობებს და
ეს ჩემი გრძნობებიც თავისას განახვებს... წამოდი!!! ძვირფასო განახო გუდანი...Ещёქალავ გამამყევი!, ერთად შავიარათ,
მთაში მისავალი წვრილი ბილიკები,
ქალავ შემომხედე!, კიდევ დავინახო,
შენს ლამაზ სახეზე, ნაზი მიმიკები.ქალავ გამამყევი!, მთა-გორებს განახებ,
განახებ ლამაზი ბუნების სიუხვეს,
განახებ იებს და განახებ ენძელებს
და ცაზე ლამაზად, მიბჯენილ ჭიუხებს.ქალავ გამამყევი!, დაუყვეთ ხეობებს,
და დასასრული არ მივცეთ სიარულს,
ქალავ გამამყევი!, არაგვსაც ვუსმინოთ,
ხანდახან ბობოქარს, ამჟამად მხიარულს.წამოდი გაჩუქო წითელი გრძნობები,
ჭაღარა მწვწრვალზეც, ჩვენ ორნი ავიდეთ,
წამოდი ლამაზო რა გინდა ქალაქში,
ხელი ჩამკიდე და წამოდი წავიდეთ.! წამოდი!!! ხო, მართლა ავიდეთ მწვერვალზე
პატარა თითებით შეეხე ვარსკვლავებს,
გული გაუხსენი, ჩემს ლამაზ გძნობებს და
ეს ჩემი გრძნობებიც თავისას განახვებს... წამოდი!!! ძვირფასო განახო გუდანი,
მომლოცველ მთიელებს ვეწვიოთ „ხატობას“,
მთიელთა ღრეობებს განახებ,ლამაზო
და მერე ამაყად ხევსურთა დათრობას. მერე კვლავ დავუყვეთ, მიმავალ ბილიკებს,
უფსკრულებს ჩავხედოთ, კლდეების არეში,
ბუნების სიცოცხლით, ვიცხოვროთ ძვირფასო
და მთვარეს ვეფეროთ, უკუნოთ ღამეში. წამოდი!!! ვეწვიოთ შატილის ალმასებს,
მუცოშიც თამამი, კოშკები გველიან,
განახებ ამაყი კლდეების ყვავილებს,
რომ მხოლოდ, ლამაზი ქალისთვის მღერიან. წამოდი!!! შევხედოთ, არხოტის სალ კლდეებს,
ერთ ჭიუხს გაჩუქებ, ის უკვე შენია,
ვუყუროთ ნისლებში გახვეულ მწვერვალებს,
ნისლები? ამათი მუდმივი სენია. წამოდი!!! ლამაზო, მე ვერ ვძლებ უშენენოდ...
იცოდე შენგანაც წამოსვლას მოველი,
შენ ჩემი სიცოცხლის ნატამალი ხარ,
ვხვდები რომ უშენოდ, არა ვარ მთელი. ----- პასუხი ----- წაგვები ვაჟაუ, მთაში თუ წამიყვან, მანახებ ჭიუხებს მთაში რომ აწვდილან?! წამიყვან მთიულეთს და შემომატარებ? მე უარს ვაცხადებ ქალაქზეც, სწავლაზეც... აუყვეთ წვრილ ბილიკს დეკიანს, ნამიანს... მომლოცველ მთიულებს ვეწვიოთ ხატობას. არ ვამბობ მე უარს მთის მკაცრ პირობებზე, და მაინც მპირდები , რომ შენთან წამიყვან?! დამპირდი -- მანახებ არხოტის სალ კლდეებს, ვუყუროთ ნისლებში გახვეულ მწვერვალებს! და კიდევ --- საღამოს ხომ დავთვლით ვარსკვლავებს?! მუცოს და შატილის ცას, რომ ალამაზებს! |თემო არაბული|
ნისლებს მოვეფაროთ სატიალეს,
მთიული ძმადნაფიცი გვიმასპინძლებს,
მთების სიდიადეს გვაზიარებს.
წამოდი სიმარტოვით მოვიქანცოთ,
ტყე ღრე ქალამნებით მოვიაროთ,
სუფთა ჰაერით გამოვძღეთ და
მუხლი სალოცავთან მოვიყაროთ.
მთებში მზის ამოსვლას ჩავუსაფრდეთ,
მერე კი, გავიხაროთ დაბინდებით,
შუაცეცხლს მივუჯდეთ მთიულურად,
დავითვრეთ ბუნების გარინდებით.
ყანწს გადმოგვაწოდებს მთიელი და
მთების სიზვიადით იამაყებს,
გვეტყვის დავრჩეთ კიდევ ერთი ხანი,
მთიელს მასპინძლობა ზარხოშს ადენს.
მერე, ღვინოში რომ ჩავიქცევით,
მერე ვახტანგური დაილევა,
ის რომ მთისას იტყვის, ჩვენ ბარისას ,
ჭერი ცის კიდემდე აიწევა.
დილით ბარისაკენ დავუყვებით,
ბახუსს აყოლილი ...Ещё წამოდი, იქ, მთებში გავიხიზნოთ,
ნისლებს მოვეფაროთ სატიალეს,
მთიული ძმადნაფიცი გვიმასპინძლებს,
მთების სიდიადეს გვაზიარებს.
წამოდი სიმარტოვით მოვიქანცოთ,
ტყე ღრე ქალამნებით მოვიაროთ,
სუფთა ჰაერით გამოვძღეთ და
მუხლი სალოცავთან მოვიყაროთ.
მთებში მზის ამოსვლას ჩავუსაფრდეთ,
მერე კი, გავიხაროთ დაბინდებით,
შუაცეცხლს მივუჯდეთ მთიულურად,
დავითვრეთ ბუნების გარინდებით.
ყანწს გადმოგვაწოდებს მთიელი და
მთების სიზვიადით იამაყებს,
გვეტყვის დავრჩეთ კიდევ ერთი ხანი,
მთიელს მასპინძლობა ზარხოშს ადენს.
მერე, ღვინოში რომ ჩავიქცევით,
მერე ვახტანგური დაილევა,
ის რომ მთისას იტყვის, ჩვენ ბარისას ,
ჭერი ცის კიდემდე აიწევა.
დილით ბარისაკენ დავუყვებით,
ბახუსს აყოლილი ნაბიჯებით,
მთებმა სიყვარული გვასწავლა და
ალბად უშენობით გავგიჟდები.
წამოდი, იქ მთებში გავიხიზნოთ,
ღრუბლებს მოვეფაროთ სატიალეს,
მთებში ნისლია და ქარი ურცხვად
შენი კაბის კალთებს აფრიალებს. / მარინა ხუჭუა /