დროებითი განშორება

3 თავი (ფინალი)
-რა? როდის იყავი მაღაზიში? რამდენი ხნის წინ? რატომ მიდიან?.. არა უნდა ვნახო მაქსი წასვლის წინ (ტირილი დავიწყე)
-დაახლოებით ორი საათის წინ ვნახე შესაძლოა წავიდნენ უკვე, შენკი დაწყნარდი ასე ნუგანიცდი.
-ჩემი ძმა მიდს, ძმა მტოვებს და არგანვიცადო?
დედას აღარაფერი უთქვამს შევატყვე ისიც ტიროდა... მე საწოლიდან წამოვხტი, ხალათი შემოვიცვი და მათი სახლისაკენ გავიქეცი. კარებს ბოქლომი ედო, დავუძახე მაგრამ ვერმივუსწარი. მაქსი ისე წავიდა ვერაფერი გავიგე... იქვე სკამზე ჩამოვჯექი და ხმამაღლა დავიწყე ტირილი. შემდეგ შინ დავბრუნდი, დედა მიხვდა რომ ვერმივუსწარი და მითხრა:
-დამშვიდდი ყველაფერი კარგად იქნება,
მე მაგრად ჩავეხუტე და ვუთხარი:
-შეიძლება მაქსი ჩემი ღვიძლი ძმა არიყო, მაგრამ ძმასავით მიყვარდა მასაც როგორც და ისე მივაჩნდი, მაგრამ ჩემმა ძმამ მიმატოვა და სხვა ქალაქში წავიდა. მამამაც დამტოვა და ღმერთთან წავიდა, ვინც მიყვარს ყველა მტოვებს, დედიკო შენ ხომ არასდროს მიმატოვებ.
-ყოველთვის შენს გვერდით ვიქნები და არ მიგატოვებ არასდროს.
ვერც კი გავიგე როგორ ჩამეძინა დედის კალთაში თავჩაქინდრულს. ვფიქრობდი და ვნატრობდი მაქსი დაბრუნებულიყო. დღითიდღე ვეგუებოდი "ჩემი ძმის" მაქსის გარეშე ცხოვრებას.
უნივერსიტეტიდან პასუხი მომივიდა იმ ფაკულტეტზე და იმ უნივერსიტეტში მოვხვდი რომელზეც ვვოცნებობდი ნელ-ნელა ვეგუებოდი მწარე რეალობას. უნივერსიტეტში დავიწყე სწავლა, გადატვირთული გრაფიკი მქონდა, ძალიან მინდოდა წარმატებული დიზაინერი ვყოფილიყავი და ამისთვის ყველაფერს ვაკეთებდი. უამრავი მეგობარი შევიძინე მაგრამ მაქსის ვერავინ შეედრებოდა. ძალიან მენატრებოდა მაგრამ...
პირველი და მეორე კურსი წარმატებით დავამთავრე მნიშვნელოვანი არაფერი მომხდარა ამ დროის განმავლობაში, ერთ დღეს ჩემს თანაკურსელთან მივედი სახლში , კარი მისმა ძმამ გამიღო, სწორედ ამ დღეს გავიცანი აჩი.
სანამ ჩემი თანაკურსელი ანაბელი ემზადებოდა მე და მისმა ძმამ აჩიმ ცოტა ვისაუბრეთ და დავმეგობრდით. იმ დილით აჩიმ უნივერსიტეტამდე მიგვიყვანა, მხოლოდ აქ არ დასრულებულა ჩვენი შეხვედრა, მე და აჩი თითქმის ყოველდღე ვხვდებოდით და უფრო და უფრო ვუახლოვდებოდით ერთმანეთს. ერთხელ მეგობრებმა გადავწყვიტეთ პატარა წვეულება მოგვეწყო, ყველაფერი მოვამზადეთ, სტუმრებიც მოვიდნენ რათქმაუნდა აჩიც მოვიდა. მხიარულება დაიწყო. კარგად ვერთობოდით ამ დროს აჩი მოვიდა და მითხრა;
-ორი წუთით გარეთ გავიდეთ საქმე მაქვს შენთან. (მე ძალიან გამიკვირდა ასე მოულოდნელად რა დაემართა აჩის)
-ახ კარგი გავიდეთ
-არვიცი როგორ გითხრა, იცი?
-რა მოხდა, თუ არ მეტყვი საიდან მეცოდინება
-მოკლედ მე შენ ძალიან შემიყვარდი, ძალიან მინდა..
საუბარი არ დავამთავრებინე ჩავეხუტე და ვუთხარი:
-მეც ძალიან მიყვარხარ... ძალიან ბედნიერები ვიყავით, ყოველთვის ერთად ვატარებდით თავისუფალ დროს, რათქმაუნდა ჩვენმა მეგობრებმაც იცოდნენ ამის შესახებ. აჩი მუდამ მიწყობდა სურპრიზებს, მან ჩემს შესახებ ყველაფერი იცოდა, ისიც რომ მე ძმა დავკარგე და რომ მისი პოვნა ჩემი ოცნება იყო. საკმაოდ დიდი დრო გავიდა მას შემდეგ რაც მე და აჩი შეყვარებულები გავხდით, დრო უცებ გავიდა და ჩემი დაბადების დღეც ახლოვდებოდა, წვეულების მოწყობა გადავწყვიტე, მე და აჩიმ სახლი ერთად მოვრთეთ და ყველაფერი მოვაგვარეთ რაც წვეულებას შეეხებოდა. მოსაღამოვდა, სტუმრები გვეწვივნენ და გართობაც დავიწყეთ, ხმამაღალი მუსიკა იყო და ვცეკვავდით, მაგრამ აჩიმ მუსიკა გამორთო ჩემთან მოვიდა და მითხრა:
-ორი სურპრიზი მაქვს შენთვის
-ორი? ვაუ რამაგარია.
-პირველი იცი რა არის?
-რა?
-ოცნება აგისრულდა უკან მიიხედე, ხმას ვეღარ ვიღებდი უკან ჩემი დაკარგული ძამიკო იდგა, მაგრად ჩავეხუტეთ ერთმანეთს, რამოდენიმე წუთი ხმას ვეღარ ვიღებდით, ვტიროდით.
-მაქს ძამიკო როგორ მომენატრე ხომ კარგად ხარ მაქსი ისევ ჩამეხუტა და მითხრა, -მეც ძალიან მომენატრე ჩემო დაიკო არასდროს დამვიწყებიხარ და კვლავ ჩავეხუტეთ ერთმანეთს
-რატომ მიმატოვე ძმაო, ისე წახვედი რომ არცკი დამემშვიდობე არც დაგირეკია, ასე რატომ მოიქეცი.
-ყველაფერს გიამბობ მაგრამ არვიცი ისევ ძმად ჩამთვლი თუ არა
-გისმენ, დაიწყე, ყველაფერი დაწვრილებით მიამბე
-სრულიად შემთხვევით ჩვენი დედების საუბარი გავიგონე, იცი? თურმე მამაშენი სნეულებით არ მომკვდარა, ის მოკლეს, (გაჩუმდა და თვალზე ცრემლი მოადგა) -რა? ეს როგორ? (მუხლები მომეკვეთა ცრემლები წამომცვივდა.)
-იცი ვინ მოკლა? მამაჩემმა. წარმოგიდგენია? (მე ხმას ვეღარ ვიღებდი) მეშინოდა ამ ამბის გაგების შემდეგ ჩემზე შთაბეჭდილებები დაგეკარგებოდა, აღარ ჩამთვლიდი ძმად, ამიტომ ამ ქალაქიდან წავედი. მაპატიე გთხოვ...
მე რამოდენიმე წუთი აზრზე ვერ მოვდიოდი დიდი დარტყვმა იყო ეს ჩემთვის. რამოდენიმე წუთის შემდეგ მაქსის მაგრად ჩავეხუტე და ვუთხარი:
-არ უნდა მიგეტოვებინე, შენ რაშუაში ხარ, ყოველთვის ჩემ ძმად გთვლიდი, გთვლი და ჩაგთვლი, ძაან მენატრებოდი მაქს!
-მეც ძალიან მენატრებოდი
-(აჩი) მგონი ძალიან გაგვიგრძელდა საუბარი, ნუთუ მეორე სურპრიზი არგაინტერესებს.
-კი ძალიან
აჩიმ ჩემსწინ დაიჩოქა, და მითხრა:
-ჩემო სიხარულო მინდა ხელი გთხოვო, ცოლად გამომყვები?
-(ბედნიერებისაგან ვტიროდი) რათქმაუნდა აჩი რათქმაუნდა
-ძალიან მიყვარხარ,
-მეც ძალიან მიყვარხარ ჩემო ბედნიერებავ
ძალიან ბედნიერი ვიყავი, აჩის წყალობით ოცნება ავისრულე და ძმა ვიპოვე, და ჩემმა რჩეულმა ცოლობა მთხოვა, ოო რაბედნიერებაა.
მე და მაქსიმ ბევრი ვისაუბრეთ, შემპირდა რომ აღარასოდეს დამტოვებდა უბედნიერესი ვიყავი ჩემი ყველა ოცნება ხომ რეალობად იქცა მალე მე უნივერსიტეტი დავამთავრე და აჩის ცოლად გავყევი, რათქმაუნდა მაქსი სულ ჩემს გვერდით იყო, მე წარმატებული დიზაინერი გავხდი, აჩიკი წარმატებული ბიზნესმენი, ორი შვილი შეგვეძინა, მათ მაქსი და ანაბელი დავარქვით. ძალიან ბედნიერები ვიყავით, მას შემდეგ მაქსის აღარასოდეს მივუტოვებივარ. საბედნიეროდ მანაც აიხდინა სურვილი და განათლებული ადამიანი გახდა. მან იპოვა თავისი მეორე ნახევარი, მას ანაბელი შეუყვარდა ახლა მე და აჩი მეუღლეები და ორი შვილის მშობლები ვართ, კარიერა კარგად ავიწყეთ.
სულ რამოდენიმე თვეში მაქსის და ანაბელის ქორწილსაც ველოდებით...<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3
იმედი მაქვს მოგეწონათ, გამართლდა მოლოდინი თუ არა და რას ელოდით გთხოვთ დაწეროთ კომენტარებში.
იაქტიურეთ რათა სტიმული მივცეთ ავტორს რომ კიდევ ბევრი მოთხრობები და ისტორიები მოგვაწოდოს, მეც თქვენთან ერთად ვეცნობი და ძალიან მიყვარს ესეთი პატარა ისტორიები<3
თუ თქვენც გსურთ სულ მალე ახალი მოთხრობით შემოგიერთდებით
დიდი სიყვარულით
#ადმინიანუკი