გულს ასე ნაცნობს და ახდილს,

ეხვევი ვით ჭიგოს ვაზი.
შენ ჩემი სამყარო გახდი
და ჩემი ცხოვრების აზრი.
,,მიყვარხარ, მიყვარხარ, -ვამბობ,
- შენა ხარ სიცოცხლე ჩემი..."
ტუჩებზე შერჩენილ ამბორს,
ვერასდროს წაგიშლის ცრემლი.
ეს გულიც შენია ჩემო,
სიყვარულს აღარც კი ვმალავ.
შენს გამო სამყაროს ვჩემობ,
შენ ჩემი ერთა ხარ, ქალავ!
\დათო ახლოური\