ათასი ვარსკვლავი რომ ჩაგიბნიონ თმაში, ათასი ქარი რომ მოხარონ შენთვის და ათასი მთა მოიქციონ ფეხქვეშ...

მაინც ვერავინ შეძლებს იმ ერთი კაცის ოდენს... მაინც ვერსად იქნები უფრო თბილად, უფრო დაცულად, უფრო მყუდროდ, ვიდრე მის მკლავებში... მაინც ვერსად ემგვანები შენს თავს ისე, როგორც მის თვალებში ჰგავხარ... ადამიანების სენია ეს, მისდგებიან და გაკრეფენ ხოლმე ცას ვარკვლავებისგან, მაგრამ მე უზარმაზარი მზე მაქვს გადამალული შენთვის... გულს გამომიღებენ მკერდიდან და ამ მზეს ვერავინ წამართმევს, რადგან შენთვის მაქვს, რადგან შენ გინახავ, რადგან შენ უნდა მოგცე.