ჯანსაღი ფერით, მდიდარი ტანით, მოხეთქილი ხარ როგორც ჩანჩქერი,

ჩემს წასალეკად და გასატანად და არსაიდან არის საშველი...

შენა ხარ ჩემი თავდავიწყება, და მზიან გულზე დარდად მოწოლა

ჩემი საცერა თვალებით გაგცრი, აგაბრიალებ ველურ კოცონად...

შემოგადნება სხეულზე კაბა, როგორც გულაბ მსხალს სიმწიფით კანი,

და ოცნებაში თრთის ვარდის ქაფად, შენი ღვთიური, რძისფერი ტანი...

მოდი, იხუვლე, ნაპირს გადმოდი, თავდავიწყებას რადგან მპირდები,

მე ცარიელი ვარ კალაპოტი, დაამომავსე შენი ზვირთებით...

ველური მზერით გიყვარს თამაში,ჩემს წინ ამაყად ველურად დგომა.

ძლივს დატეულხარ ვიწრო კაბაში,შენ გაზაფხული და შემოდგომა

შენზე ამბობდნენ:იყოვო კაცი,

ქვეყნად ამაყი...

ამბობდნენ:ჰქონდაო გული,

ქვეყნად ალალი.

ალალი გულით წავიდა,წავიდა,წავიდააა,

მიდის... სადაცაა კარს მიადგება,

ფეხს შეაბიჯებს,კაცი ამაყი...

ღმერთის წინაშე წარსდგება,

მუხლს მოიდრეკს,თავს დახრის

და იტყვის...თურმე

ვყოფილვარ სიკვდილის პირას,

ეხლაც მოვედი,მუხლ მოდრეკილი,

შენს წინაა...

აჰაა,ესა ვარ ღმერთო.

მიხმობდი? მოვედი...

არა არა არ მინდა შენი ბოძება,

შენი ღვთაება,სიტყვით ჩამწვარი....

ამ ლამაზ ცხოვრებას,პატარა ვიყავ რო შევემატე

ვფიქრობ ცუდათ და გამწარებით არავის მოვქცევივარ

კარგი სახელი დამრჩენოდა მე ამას შევეცადე

ჩემო ცხოვრებავ ლაღი და მშვიდი არასდროს მგონებიხარ.

ყოველდღე იმის ფიქრში ვიყავი,უცებ შორს რო გამერბინა

და ეს წუთისოფელი უმოკლეს ვადებში ჩამერბინა

სადმე წყვდიადში ბინა დამედო,დამეძინა

და ჩემი სხეული,დატანჯული უკვალოდ გამერინდა.

რა იცი იქნებ დღესვე მოვიდეს სიკვდილის ეტლი

და გამაქანოს საუკუნოდ უფსკრულში,ბნელში

იქნებ ჩემ ძმაკაცს მე ჩავაკვდე სისხლიან ხელში

ჩამსვან მიწაში და საბოლოო, დამადონ ბელტი.

ნეტავ რამდენხანს ემახსოვრებათ ჩემი ტკბილი ხმა

ნეტავ რამდენხანს ეჩირებათ სურათი ხელში

მე იმასა გთხოვთ,გამაგებინეთ თქვენი ლოცვის ხმა

იქნებ მეღირსოს იმქვეყნად ყოფნა მე სამოთხეში.