წვიმს...

ყველას ჰყოფნის სევდა თავისი,
ისე არავის ტოვებს ტიალი...
მაგრამ, ხომ არის აპრილ-მაისიც -
დრო სიყვარულის და ხეტიალის.
დრო, როცა ნუში ჰყვავის საყვარლად,
დრო, როცა მღერის თხმელის
ტოტებიც...
თუ მოგენატრო, ისევ აქა ვარ,
ისევ მარტო ვარ
და... გ ე ლ ო დ ე ბ ი!"