ალბად ოდესმე გადაგიყვარებ (11)

გარეთ გამოვედით და უამრავი ხალხი რომელსაც ხელში თეთრი ვარდები უჭირავთ და ჩემსკენ მოდიან... თავიდან ვერ მივხვდი მაგრამ მერე მივხვდი რაც ხდებოდა.. ყველა ვარდი ჩემ ხელში ვერ მოთავსდა ამიტომ სანდრო დამეხმარაა.. .
- ნინი..
- ხო სანდრო
- არ გინდა გავისეირნოთ?
- რავი წამო
მე და სანდრომ დიდხანს ვისეირნეთ. ბოლოს სიყვარულიც ამიხსნა
- ნინი. შენ ეხლა თუ მეტყვი რომ ჩემს მიმართ რამეს გრძნობ ყველაზე ბედნიერი ვიქნები თუ არადა სამუდამოდ წავალ და ვერასდროს ვერ მნახავ..
ცოტახანს გაჩერებული ვიყავი.. არ მინდოდა მისი დაკარგგვა ამიტომ მივედი და მთელი ძალით ჩავეხუტეე.. სანდრო ძალიან ბედნიერი იყოოო..
6 თვის შემდეგ..
- საყვარელო როგორ ხარ?
სმს ნახა მაგრამ არ მომწერა. კარგი ალბად არ ცალიაა.. მეორე დღეს ისევ მივწერე
- სანდროო.. როგორ ხარ?
ისევ ნახა მაგრამ არ მოუწერია პასუხი.. ასე გადიოდა დღეები ვერრსად ვერ ვნახულობდიი და ბოლოს როგორც იქნა მისგან სმს მომივიდა
- აუ გოგო აი აქ შენი მოწერილი აარ დავინახო. მეორედ თორე არ ვიცი რას გიზამ, მე სანდროს შეყვარებული ავრ და დავიღალე მერამდენედ უნდა დამხვდეს შენი სმს...
ეს მომწერა მე კარგი ტექსტი დავწერე მაგრამ ვერ გავაგზავნე ფბ გააუქმა. შემდეგ ღამის ოთხ საათზე ტელეფონზე დიდი ტექსტი მივწერე.. ნუ სადაც კარგად გამოვლანძღე....
1 წლის შემდეგ..
- ნინი..
......
- ნინი ხმა ამოიღე (მმიყვიროდა დედაჩემი)
- რა გინდა?
- სკოლაში გაგვიანდება წადი.
- ხო ავდგები და წავალლ
მალევე გავიდა დედაჩემი ჩემი ოთახიდან მე შავი დახეული შარვალი შავი მაიკა რომელსაც ეხატა პატარა მიკი მაუსები. და შავი კეტები ჩავიცვი. უკვე 18 წლის ვიყავი და სკოლას ვამთავრებდი მაგრამ არაფეერი მახარებდა.. ძალიან ცუდად ვიყავი. ნათიასთან და მარისთანაც აღარ მქონდა ურთიერთობა არავის აღარ ველააპარაკებოდი. ასე ვთქვათ ყველაფერმა აზრი დაკარგდა. ერთხელ შემიყვარდა და ისიც ვინანე..