Gedənlər bəzən “gözlə məni” deyərlər və qalanlar bəzən gözləyəcəyinə and içərlər.

Hər gedən ardında bir gözləyən buraxar. Bəzən istər gözlə məni deyər, bəzən də gözləmə həyatına davam et deyər. Bu “gözləmə” demənin ardında bir gözlənilmə istəyi vardır həmişə...Və hər qalan ürəyindəki ağrısıyla “gözləyəcəyəm” deyər. Dönməyəcəyini bilə-bilə, gəlməyəcəyini bilə-bilə, sevməyəcəyini bilə-bilə. Və gözləyər...