ტრაგედიამ, რომელმაც 27 წლის წინ შეძრა საქართველო, საფუძველი ჩაუყარა ჩვენი ქვეყნის დამოუკიდებლობას.

ამის მიუხედავად, თითქმის მეოთხედი საუკუნის შემდეგაც 9 აპრილი საზოგადოებისთვის ერთ-ერთ მძიმედ გასახსენებელი და შესაფასებელი თარიღია.იდგა აპრილი...ჯავრი ნისლად ეფარა თბილისს, თავს დაათენდა სისხლიანი დროშის ფრიალში, მათ ათას ცხრაას ოთხმოცდა ცხრა წლის ცხრა აპრილი სისხლით ჩაწერეს საქართველოს ისტორიაში. თქვენ გაგიმეტეს...გლოვის ზარი რეკდა ქაშუეთს, "შავლეგოს"ჰანგებს ჩაენაცვლა "-ვაიმე დედა", თქვენ, შეწირულნო საქართველოს თავისუფლებას, ჩაუქრობელი ნათელი და სანთელი თქვენდა! ქრისტეს ცრემლებით დაინამა ქართული მიწა, შვილმკვდარ დედებს კი ღვთისმშობელი უშრობდა ცრემლებს, დააბიჯებდა რუსთაველზე ჩექმით სატანა, ქართულ დროშაზე იწმენდავდა სისხლიან ხელებს. ოცდაერთ ყვავილს არ დაგცალდათ აპრილზე გაშლა, მოწამლულებსა და დაჭრილებს ვეღარცკი ვითვლით, მტრის ჯინაზე კი ჩვენი დროშა მაინც ფრიალებს, ადრე თუ გვიან დაღუპულთა იყივლებს სისხლი. /ნანა მეტრეველი/